Είχαμε κανονίσει να βγούμε με το μωρό μου χθες βράδυ, αλλά εγώ βαριόμουν και είχα άλλα σχέδια στο μυαλό μου.
Περιμένοντας
τον Μάκη μου, έψαξα στην ντουλάπα μου και βρήκα μια καρό φουστίτσα που
δεν τη φορούσα σχεδόν ποτέ. Τη φόρεσα, μαζί με ένα άσπρο πουκάμισο και
ασορτί καλτσάκια, κι από μέσα μόνο ένα ροζ βρακάκι. Έκανα δυο
κοτσιδάκια και φόρεσα τα γυαλάκια μου. Γλειφιτζούρι δεν είχα, και το
μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να μασάω μια τσίχλα σαν μικρό κοριτσάκι.
Σκεφτόμουν πώς θα εξελισσόταν η βραδιά, αλλά τελικά η πραγματικότητα
ξεπέρασε κάθε φαντασία.
Χαμήλωσα τα φώτα και κάθισα στην
πολυθρόνα του σαλονιού, αφήνοντας την εξώπορτα μισάνοιχτη. Όταν ήρθε ο
Μάκης άνοιξε διστακτικά την πόρτα και μπήκε. Με βρήκε να τον κοιτάω στα
μάτια με το πιο αθώο μου βλέμμα, μασώντας την τσίχλα κάνοντας αρκετό
θόρυβο. Πλησίασε και μου χάιδεψε τρυφερά τα μαλλιά ενώ εγώ τον κοιτούσα
χαμογελώντας. Χαμήλωσε τα χέρια του στο στήθος μου και πέρασε την
παλάμη του μέσα απ το πουκάμισο, τρίβοντας βασανιστικά αργά τις γυμνές
μου ρώγες.
Περισσότερα …
Την Πέμπτη που μας πέρασε είχα γενέθλια, αλλά επειδή έπεφτε καθημερινή
είπαμε να τα γιορτάσουμε το Σάββατο, κάνοντας ένα παρτάκι στο σπίτι
μου.
Μαζευτήκαμε δώδεκα άτομα κι αρχίσαμε να πίνουμε,
ακούγοντας μουσική και χορεύοντας. Από κάποια στιγμή και μετά είδα τη
φίλη μου την Ντίνα να μην αφήνει τον Μάκη μου σε ησυχία. Ήταν συνέχεια
δίπλα του και του μιλούσε χαζογελώντας, κι ήταν φανερό ότι του την
έπεφτε μέσα στο ίδιο μου το σπίτι.
Ζήλεψα και θύμωσα, όμως
είπα να μη χαλάσω τη βραδιά κι έκανα ότι δεν είχα καταλάβει τίποτα.
Κάποια στιγμή, κι ενώ το γλέντι είχε ανάψει για τα καλά, τους είδα να
απομονώνονται σιγά σιγά από την υπόλοιπη παρέα, μέχρι που κάποια στιγμή
χάθηκαν απ το δωμάτιο. Κάθισα λίγα λεπτά ακόμα βρίζοντας από μέσα μου
και μετά πήγα στην κρεβατοκάμαρα.
Άνοιξα με δύναμη την
πόρτα και είδα την Ντίνα να είναι μισόγυμνη με την πλάτη ακουμπισμένη
στην ντουλάπα, ενώ ο Μάκης της έγλειφε τις ρώγες και είχε το χέρι του
μέσα στο παντελόνι της, τρίβοντας το μουνί της. Σταμάτησαν αμέσως
τρομαγμένοι και ξαφνιασμένοι, κι εγώ μπήκα μέσα και κλείδωσα την πόρτα.
Τους έβαλα τις φωνές και χαμήλωσαν τα βλέμματά τους αμίλητοι. Ξεθύμανα,
και μετά έβαλα τα γέλια, αφήνοντάς τους και τους δυο άναυδους. «Μόνο
εγώ θα τον χαίρομαι!» είπα. «Εσύ αν θέλεις μπορείς να κάτσεις σε μια
γωνιά και να μας βλέπεις» συνέχισα, και η έκπληξή τους μεγάλωσε.
Περισσότερα …
Ο φίλος μου (Παντελής) και εγώ, είμαστε μαζί από τα πρώτα μας χρόνια,
αυτό που λέμε δηλαδή κολλητοί. Είμαστε σχεδόν 33 ετών και μάλιστα πριν
από 14 μήνες παντρευτήκαμε και οι δύο την ίδια ημέρα. Δεν έχει ο ένας
από τον άλλο μυστικά, συζητάμε ακόμη και τις πιο προσωπικές στιγμές
(ακόμη και του ερωτικού συζυγικού βίου), αλλά ποτέ δεν επεμβαίνει ο
ένας στην ζωή του άλλου. Είναι αυτό που λέμε ότι διατηρούμε τις σωστές
αποστάσεις που φέρνουν και τις σωστές ισορροπίες!.
Οφείλω να
ομολογήσω ότι τα χρόνια του πανεπιστημίου ήταν πολύ μορφωτικά και για
τους δύο. Και αυτό γιατί πριν περάσουμε τις πύλες του Αριστοτελείου
είχαμε και οι δύο εφηβικές ερωτικές σχέσεις, από τις κλασικές δηλαδή με
στημένα ραντεβού και σεξ παράνομο. Στο πανεπιστήμιο όμως τα πράγματα
άλλαξαν αφού το πεδίο διευρύνθηκε ενώ εγώ έπεισα τους γονείς μου ότι
χρειάζομαι -για το καλό μου πάντα –δικό μου χώρο για να διαβάζω. Εκείνο
το σπίτι είχε δικαίως ονομαστεί η «το ερωτικό ρετιρέ», αφού σχεδόν ποτέ
δεν ήταν άδειο.
Πριν από δύο μήνες αποφασίσαμε να περάσουμε άλλο
ένα σαββατοκύριακο στην λίμνη Κερκίνη, κοντά στην Θεσσαλονίκη, όπου
συνηθίζουμε να πηγαίνουμε συχνά για ξεκούραση. Όταν φτάσαμε και
τακτοποιηθήκαμε σε ένα από τα διώροφα μικρά σπιτάκια με τζάκι από
πέτρινη κατασκευή, βγήκαμε για μια μικρή βόλτα στη λίμνη. Την ώρα που
φεύγαμε είδα ένα ζευγάρι να έρχεται προς τη ρεσεψιόν που από την αρχή
μας κοιτούσε περίεργα. Με τον Παντελή κοιταχτήκαμε πονηρά δείχνοντας ο
ένας στον άλλο το μίνι που φορούσε η κοπέλα ενώ ο συνοδός της (γύρω στα
35) δεν έδειχνε ότι τον ενοχλούσε που περιεργαζόμασταν το μίνι της
καλής του. Με το ίδιο ζευγάρι συναντηθήκαμε το βράδυ στο πέτρινο
εστιατόριο και τα βλέμματα ήταν πάλι τα ίδια. Ο φίλος μου, με την
δικαιολογία ότι κάπου τους ξέρει (πρώτη φορά τους έβλεπε) τους πλησίασε
και τους μίλησε, ενώ από ευγένεια και μόνο τους κέρασε ένα μπουκάλι
κρασί.
Το μάτι της μικρής που συνόδευε τον 35χρονο (Παναγιώτης
το όνομα αυτού) συνέχιζε να παίζει ενώ όταν ήρθαν και κάθισαν για λίγο
μαζί μας, προκειμένου να μας ευχαριστήσουν για την ευγενική κίνηση του
φίλου μου, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας προσκάλεσαν στο δωμάτιο τους για
καφέ. Εκείνο το βράδυ κάναμε αρκετή παρέα, πήγαμε για καφέ στο δωμάτιο
τους αλλά νωρίς χωρίσαμε γιατί όλοι ήμασταν κουρασμένοι. Όπως συμβαίνει
κάθε φορά που πάμε σαββατοκύριακο κάπου, οι γυναίκες μας κοιμούνται
πολύ νωρίτερα από εμάς, ενώ εμείς (συνήθως μετά το σεξ) συναντιόμαστε
για τσιγάρο ή στο αναμμένο τζάκι ή στο μπαλκόνι.
Περισσότερα …
Από νεαρή ηλικία (όταν ήμουν 20 περίπου ετών) είχα καταλάβει ότι η μεγάλη μου αδυναμία ήταν οι κάπως «ζουμερές» γυναίκες, οι αρκετά παχουλές μπορώ να πω. Δυστυχώς όμως παντρεύτηκα μια αρκετά αδύνατη γυναίκα. Τώρα πώς και γιατί, αυτή είναι μια άλλη ιστορία που δεν θα ενδιέφερε κανέναν σας να την μάθει.
Τώρα είμαι πλέον 42 χρονών και έχω κάπου 15 χρόνια γάμου στην πλάτη μου. Τέλος πάντων όμως, ποτέ δεν με εγκατέλειψε η επιθυμία μου να έχω δίπλα μου μια παχουλή γυναίκα, άσχημη ή όμορφη, δεν με ενδιαφέρει, γιατί το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να έχει αρκετά πιασίματα.
Δυστυχώς και επειδή δεν συγκαταλέγομαι μεταξύ των ανδρών εκείνων που φημίζονται για την τόλμη τους, δεν είχα καταφέρει να κάνω τίποτα το εξωσυζυγικό μέχρι το καλοκαίρι του 2005. Τότε ήταν που είχαμε πάει διακοπές με την γυναίκα μου, όχι σε νησί (για πρώτη φορά), αλλά σε μια παραλιακή πόλη.
Θα μέναμε εκεί κάπου ένα μήνα. Ήταν ωραία πόλη (κάπου στην Ήπειρο) και όχι πολύ τουριστική (θέλαμε ή μάλλον η γυναίκα μου ήθελε ησυχία, μιας και διευθύνει κάποιο αρκετά μεγάλο εργοστάσιο, δεν έχει σημασία πιο).
Είχαν περάσει κάπου οκτώ μέρες εκεί και περνούσαμε όπως μπορεί να περάσει ένα ζευγάρι 15 χρόνια παντρεμένο. Ένα λοιπόν πρωί ενώ είχαμε κάνει το μπάνιο μας, κατά τις δώδεκα και μισή αποφασίσαμε να πάμε σε μια μεγάλη παραλιακή καφετέρια εκεί κοντά στην θάλασσα. Καθίσαμε και ο καθένας μας διάβαζε την εφημερίδα του χωρίς να λέμε και πολλά πλην από τα συνηθισμένα, (ωραία είναι και ωραία θάλασσα και άλλες τέτοιες ανιαρές κουβέντες). Ξαφνικά στο ακριβώς πίσω από την γυναίκα μου τραπέζι και στο δικό μου οπτικό πεδίο ήρθαν και κάθισαν δύο κοπέλες. Η μια αδύνατη, ενώ η άλλη αρκετά ζουμερή έως πολύ ζουμερή θα έλεγα. Ευτυχώς για μένα η αδύνατη κάθισε πλάτη με την γυναίκα μου, ενώ αυτή που μου έκανε το «κλικ» κάθισε ακριβώς απέναντι μου.
Περισσότερα …
Το περιστατικό συνέβη πριν 3 εβδομαδες με τον κολλητό του αδερφού μου
είχαμε πάει όλοι μαζί με τις μηχανές στο Ναύπλιο για βραδινό μπανακι.
Ήμασταν γύρω στα 9-10 άτομα μαζί και ο κολλητός του αδερφού ο Άγγελος
μου που πάντα μ άρεσε. . είχε μακριά μαλλιά μαύρα, μαύρα μάτια κι ήταν
αρκετά ψηλός 26 . Εμένα με λένε Ρανια 20 είμαι κοκκινομάλλα με μπλε
μάτια έχω αρκετά πιασίματα 1.70 υψος. Οι άντρες πάντα κολλάνε το βλέμμα
τους στο μεγάλο στήθος μου όπως πολλές φορές είχα πιάσει τον Άγγελο να
με κοιτάει. . είχα την εντύπωση πως του άρεσα αλλά δεν έκανε τίποτα
λόγω του αδερφού μου.
Εκείνο το βράδυ φτάσαμε στην παραλία
αράξαμε και κάτσαμε στην παραλία μες το χαβαλέ και αστεία είχαμε πιει
και μπυριτσες πέσαμε όλοι στη θάλασσα εγώ δεν είχα πιει πολύ αλλά ο
αδερφός μου ήταν λιώμα. όπως παίζαμε μες τη θάλασσα ένιωσα ένα χέρι στο
κωλαρακι μου στην αρχή φοβήθηκα γύρισα να δω και ήταν ο Άγγελος που με
το που γύρισα με πιασε απ τη μέση με κόλλησε πάνω του πήρε το χέρι μου
και το βαλε μέσα απ το μαγιό του. . εγώ έμεινα στήλη άλατος, πρώτον απ
την αμηχανία και δεύτερον απ τον καυλί του που ήταν πέτρα και πολύ
χοντρό.
Απομακρύνθηκα κοιτώντας μη μας είδε κανείς αλλά όλοι
γύρω μας έπαιζαν με το νερό έτσι κι εγώ σαν να μην έγινε τίποτα άρχισα
μα ρίχνω νερό στον Άγγελο.
Περισσότερα …
Πριν λίγα χρόνια, όταν ήμουν ακόμη μαθητής στην τρίτη λυκείου, στην
πρώτη δέσμη, συνέβη κάτι καταπληκτικό.
Μια μέρα σαν όλες τις άλλες πήγα σχολείο και έτυχε να έχουμε μια
δύσκολη άσκηση στην ανάλυση (μαθηματικά) και εγώ ως συνήθως δεν είχα
ιδέα τι έχουμε.
Το πρωί είδα την πιο "ξεβγαλμένη" της τάξης μας η οποία μίλαγε με την
κολλητή της.
Όταν πήγα και μου είπε για μια δύσκολη άσκηση, της είπα ότι είναι
γελοία, αν και δεν είχα ιδέα για πια άσκηση μου μίλαγε και της είπα ότι
την λύνω άνετα, μετά από αυτό μου λέει ότι αν την καταφέρω στον πίνακα
θα κάνει ό,τι θέλω. Δηλαδή στοίχημα; την ρωτάω, μέσα! Απαντάει.
Η κοπέλα ήταν κολυμβήτρια και 1.80 ύψος περίπου, 5 πόντους πιο
κοντή από μένα και κορμί φίδι, το μειονέκτημα της για το άθλημά της
ήταν τα στήθη της, ήταν μεγαλύτερα απ όσο θα έπρεπε. Εκείνη την εποχή
και εγώ έπαιζα μπάσκετ σε μια γνωστή ομάδα (άσχετο).
Της λέω εγώ το ok για το στοίχημα και με ρώταγε τι στοίχημα να
βάλουμε.... ήξερα ότι ήταν πολύ ξεπεταγμένη και δεν ήθελα να το παίξω
κότα (αν και ήμουν λίγο) μετά από μερικά πειράγματα της, μου τόνιζε το
ό,τι θέλω και συμφωνήσαμε μια πίπα αν έχανε και αν έχανα εγώ, το
αντίστοιχο, είπε.
Εκείνη την στιγμή μπαίνει στην αίθουσα ο καθηγητής και όταν φτάσαμε
στην συζητημένη άσκηση πετάγεται η Μαρία και λέει με ένα πολύ
πουτανίστικο ύφος να την λύσω εγώ, και συμφώνησε ο καθηγητής (πολύ
καθίκι ο καθηγητής) και σηκώθηκα.
Την άσκηση την είχαμε λύσει την προηγούμενη νύχτα στο φροντιστήριο και την θυμόμουνα στο περίπου και συνεπώς την έλυσα.
Περισσότερα …
Κοίτα να στο στορίσω, να'ουμ, τι έπαθα καλοκαίρι ο άμοιρος. Με λένε
Σωτήρη κι είμαι κερκυραίος, κρεοπώλης στο επάγγελμα. Πάντα μου άρεσε η
σάρκα, να'ουμ, να την πιάνω, να την σφίγγω.. Κι αν είναι ζωντανή ακόμα
καλύτερα, να παίζω με το μπιχλιμπίδι τις.
Είχα πάει βενζινάδικο, ξέρεις, να πάρω καπότες γιατί είχα μεγάλες
καύλες μια βραδιά, ήθελα να την ξεράνω. Και βλέπω εκεί ένα τζιπακι πολύ
απελευθερωμένο, μια αραπίνα πάνω. Εγώ, αραπίνα καυλώνω! Με φτιάχνει το
μουνί της που είναι σαν τα χείλια της, πιατέλα καυλωμένη....την βλέπω
από πίσω, λέω, ξένη θα ναι, ωχ αδερφέ αγγλεζικα δεν τα μιλώ. Στο
σχολείο με είχαν διώξει, θα σας πω παρακάτω, καλύτερα σε άλλη ιστορία
γιατί βαριέμαι να γράφω ρε παιδί, αλλά τέλος πάντων δεν τα ομιλούσα.
Περνάω από πίσω "τι κωλάρα ειν'αυτη" λογιάζω, κουνιέται καθώς ξεκαβαλα
το τζιπακι. "σου αρέσει?" μου λέει, μέσα λέω, "πολύ" μου λέει, "πολύ"
τις λέω. Παραξενιαστικα αρκετά μπορώ να πω, που τα μιλούσε τα δικά μας?
Να μην σου τα πολυλογάω, την χαϊδεύω από πίσω, με φτιάχνεις λέω,
πάμε στην γουβια που μένω? "μέσα καβλιαρη" μου λέει. Ιιιιι, ξέχασα να
σας πω πως είμαι! Είμαι 1-θ7 ψηλός, με μαύρη μαλουρα άγρια προς τα
πίσω, αν ήταν πιο μακριά θα ήταν κοτσίδα, αλλά δεν είναι, δεν κάνει για
το μαγαζί να έχω πολύ τρίχα. Από μέσα, το στήθος μου γουνακι - όλες
καυλώνουν να τρίβονται πάνω του. Ο Ζώης-έτσι τον φωνάζω και με φωνάζουν
και τα κολλιταρια μου- είναι 19αρης. Εκατοστά όχι ίντσες, ρε! Σώμα
αθλητικό, είχα ξεκινήσει να ξεφορτώνω κάποτε, δυνατά μπράτσα και
κοιλιακούς, όλα ωραία δηλαδή. Μάτια εντάξει καστανά, αλλά όταν καβαλάω
τα έχω κλειστά, άρα έχει σημασία? Ανεβαίνω στο τζιπακι της, εγώ έχω
παπί το άφησα εκεί, και πάμε στο λημέρι μου, να'ουμ.
Περισσότερα …
Βρήκα την ιστοσελίδα σου από ένα φιλαράκι που επέμενε να δημοσιεύσω την ιστορία μου, και πρέπει να πω πως είναι πολύ καλό, θα σου περιγράψω μια ιστορία με την γυναίκα του τρίτου μου ξάδερφου. . . .
Η Αννα, ήταν μια κοπέλα με μακριά ξανθά μαλλιά, πλούσιο στήθος και σαρκώδη χείλη, τέλεια για τσιμπούκια και το ύψος της είναι 1. 70, το ίδιο ύψος με μενα. Τον τελευταίο καιρό δεν τα πήγαινε καλά με τον Μάνο, το ξάδερφο μου, μάλιστα μια μέρα, όταν γύρισα από κάτι φιλαράκια μου, είδα να παραπονιέται στην μάνα μου ότι την έδειρε, <<ε, τον μαλάκα, έχει τέτοιο μουνί και το δέρνει>> σκέφτηκα από μέσα μου και αμέσως πήγα και την αγκάλιασα. Ήμασταν πολύ δεμένοι. Έτσι με τα πολλά χώρισαν, και έμενε στο σπίτι μου για ένα διάστημα, μέχρι να βρει ένα φθηνό και βολικό σπίτι.
Όλη την ώρα που η οικογένεια μου ήταν στο σπίτι, φερόταν πάρα πολύ καλά, όταν όμως οι γονείς μου έλειπαν στις δουλειές τους, ντυνόταν ελαφρά και φερόταν πολύ πουτανιαρικα με αποτέλεσμα να με καυλώνει συνέχεια. .
Τα βράδια, τον είχα παίξει για πάρτη της πολλές φορές και ήθελα να την δω γυμνή. . . . . Μια μέρα που γύρισα από το ΤΕΙ μου, έκανε μπάνιο και δεν με είχε καταλάβει πως είχα γυρίσει σπίτι. . . Το ονειρο μου έγινε πραγματικότητα, όταν τελείωσε το μπανακι της, βγήκε γυμνή να πάει να πάρει το μπουρνούζι. Με είδε και τρόμαξε, <<συγνώμη>> μου είπε και έτρεξε γρήγορα στο μπάνιο. . . Πήγα και χτύπησα την πόρτα για να της δώσω το μπουρνούζι, το πήρε γρήγορα και έκλεισε την πόρτα. βγήκε έξω, με το μπουρνούζι, <<συγνώμη, δεν ήξερα πως ήρθες από τοΤΕΙ>> μου είπε με την γλυκιά της φωνή. . . <<ξέρεις, εφυγα λιγάκι πιο γρήγορα , βαριόμουν. . . Δεν τρέχει τίποτα για το προηγούμενο συμβάν>> . . . . Και οι δυο πήγαμε στα δωμάτια μας, εκείνη ντροπιασμένη και εγώ κατακαβλωμενος. .
Περισσότερα …
Με την Τίνα γνωριστήκαμε μέσω ενός κοινού φίλου. Στην αρχή δεν μου
έλεγε τίποτα ήταν απλώς μια νταρντατογυναίκα όμως όσο την κοίταγα τόσο
με εβρισκα πραγματα πάνω της που ήταν ακρος ερεθιστικα , όπως τα
τεραστια βυζομπαλα της και η κολάρα της. Ομως η γνωριμία μας δεν φάνηκε
να έχει μέλλον αφού ούτε και αυτή είπε τίποτε άλλωστε νομίζω ότι τα
είχε εκείνη την περίοδο. Μετά από κανα μήνα με πήρε ο φίλος μου και μου
λέει μάντεψε με ποια σου κανόνισα και μου λέει πως η τύπισσα είχε
μείνει μόνη και προφανώς είχε γκάβλες και του ζήτησε να κανονίσει να
βρεθούμε, όπως και έγινε. Για φαγητό πήγαμε όχι τίποτα ιδιαίτερο και
μετά μας αφήσαν μόνους. Ηθέλα να δω μέχρι που σκοπεύει να το πάμε και
της λέω δεν πέρνουμε καμια τανία και να αράξουμε σπίτι μου, για καλή
μου τύχη ήταν ιδιαίτερα θερμή στην προτασή μου.
Πήγαμε
σπίτι και έβαλα την ταινία να παίζει κατσαμε δίπλα αλλά δεν έβλεπα κάτι
το ενθαρρυντικό, κάτι που θα μπορούσα να πιαστώ και να χωθώ, όταν η
ταινία πλησίαζε προς το τέλος λέω από μέσα μου η τώρα η ποτέ και απλώνω
το χέρι μου και την χουφτώνω αμέσως αυτή γυρνάει και με αρχίζει σε κάτι
γλωσσόφιλα , δεν χάνω και εγώ την ευκαιρία και της ξεκουμπώνω το τζην,
το γαμημένο ακόμα το θυμαμαι το πιο σφικτό τζην που έχω συναντήσει δεν
έβγαινε με τίποτα, αρχίσω και παίζω με την μουνάρα της και μόλις
βράχηκαν για τα καλά τα δαχτυλά μου βγάζω ένα από εκεί και της το
καρφώνω στην κολάρα. Η τύπισσα έβαλε κάτι φωνές λες και την σφάζανε,
μετά από λίγο γυρνάει και μου λέει δεν σε πειράζει που φωνάζω , όχι
μωρό μου της λεω φώναξε όσο θες μισό μόνο να κλείσω το παράθυρο.
Περισσότερα …
Μετά το στρατό. Κοντά στα 20 ήμουν. Και τη <μια αρπαχτη στο Βόλο>. Ψαχνόμουν γενικώς και χρειαζόμουν έτσι να περάσει λίγος καιρός και να μην κάνω τίποτα. Ούτε δουλειά ούτε γκόμενες. Ήθελα να βρω λιγάκι τον εαυτό μου. Ήρθε το καλοκαιράκι. Και το μόνο που ζητούσα ήταν να πάω διακοπές. Αλλά βέβαια τα λεφτά πουθενά οπότε τότε άρχισα να ψάχνω για καμιά εποχιακή δουλίτσα και μια μέρα που κοιτούσα τις μικρές αγγελίες έπεσα πάνω σε μια που ζητούσαν άτομα για ομαδάρχες στη Χαλκιδική. Χωρίς δεύτερη σκέψη την άλλη μέρα έστειλα μια αίτηση.
Με κάλεσαν μετά από κανα δυο μέρες. Κάναμε μια ψιλοσυνετευξη και με έκλεισαν για 3 περιόδους από Ιούνιο έως Αύγουστο. Τέλεια! Και τσάμπα διακοπές και λεφτά στο τέλος.
Ετοίμασα τα πράγματα μου. Ρούχα και τα σχετικά. Και επειδή μια φίλη μου που πήγαινε συχνά ομαδάρχισσα σε άλλη κατασκήνωση μου είπε ότι πέφτουν τα ξεσκίσματα εκεί πέρα. Πήρα και δυο κουτιά καπότες μαζί μου. Ποτέ δεν ξέρεις.
Για κακή μου τύχη μου δώσανε 11 αγοράκια να προσέχω στη σκηνή μου και τα 11 ήταν τα πιο μπασταρδα που υπήρχαν σε όλη την κατασκήνωση. Συνέχεια με καλούσαν στο αρχηγείο για τις μαλακίες που έκαναν. Ποτέ πλακωνόντουσαν. Δερνόντουσαν με άλλα παιδάκια. Χούφτωναν τα κοριτσάκια και άλλα τέτοια. Οι μέρες κυλούσαν αργά και βασανιστικά και τίποτα καλό δεν συνέβαινε να περάσω καλά.
τελικά ανακάλυψα ότι όλη η κατασκήνωση ήταν για απροσάρμοστα παιδάκια. Όταν είδα τους δάσκαλους που τους είχαν και τους έκαναν καλοκαιρινό σχολείο τότε πήρα χαμπάρι. Ρε τους πούστηδες πως τους ξέφυγε να με ενημερώσουν από την αρχή. οπότε εφάρμοσα και γω στρατιωτικό νόμο για να βρω την ησυχία μου. Τα κανα εν δυο κάτω όλη μέρα. Καψόνια και πολλές τιμωρίες μέχρι που συνήλθαν λιγάκι και συμμορφώθηκαν.
τότε άρχισαν να έρχονται και τα καλά…
Περισσότερα …
