Είμαι ο Γιώργος 20 χρονών Πριν μερικά χρόνια, ο κολλητός μου, ο Χάρης
είχε μπλέξει ,η μάλλον είχε ερωτευτεί τρελά τη μεγαλύτερη
τσούλα(φαινομενικά) του σχολείου. Τη λενε Στέλλα, είναι γύρω στα 1,70
και αρκετά παχιά για το ύψος της.
Ντυνόταν σαν πουτάνα,
έβριζε χυδαία και ήταν πολύ ανοιχτή με τ αγόρια και γι αυτό τα είχε
φτιάξει με πολλούς (και όχι για τα κάλλη της). Κάποια στιγμή έφτασε και
η σειρά του Χάρη. Απ ότι μου έλεγε περνούσαν καλά, είχε δαγκώσει τη
λαμαρίνα με τη χοντρή αλλά δεν είχαν κάνει τίποτα. Του έλεγε ότι δεν
είναι παρθένα και ότι δεν είναι έτοιμη, περιμένει κάποιον πιο μεγάλο
κλπ!!!! Τελικά χώρισαν, του είπε ότι τον ήθελε για πλάκα, δεν τον πήρε
ποτέ στα σοβαρά κλπ! Πρώτη φορά είδα το Χάρη έτσι! Πολύ χάλια!! Όταν
τον έβλεπα έτσι ήθελα να την πλακώσω στις μπουνιές! Με τον καιρό βέβαια
την ξέχασε, ξέρετε πως είναι αυτοί οι έρωτες!
Κάποια στιγμή
ήρθε η σειρά μου να με πλησιάσει η καριόλα! Δεν είχα ξεχάσει πως είχε
φερθεί στο Χάρη (ούτε είχα πιστέψει ότι ήταν παρθένα) και αφού εκείνος
είπε ότι δεν είχε πρόβλημα και αφού ήθελα τόσο να εκδικηθώ τα έφτιαξα
μαζί της. Δεν περνούσα άσχημα, το ομολογώ, αλλά δεν την συμπαθούσα και
πολύ! Είμαι πολύ φίλος με το Χάρη! Μου έλεγε κι εμένα ότι είναι παρθένα
κλπ, της έλεγα ότι δεν το πιστεύω και μια μέρα, καθώς τη φιλουσα, στο
δωμάτιό της της είπα ότι θέλω να τη ερεθίσω κι ας μη μου κάτσεί!
Κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι και άρχισα να τη φιλάω στο λαιμό, και
να της χάιδευα τα βυζιά (αρκετά μεγάλα! Είπαμε, είναι χοντρούλα!) που
καταλάβαινα ότι ερεθιζόταν!
Περισσότερα …
Μετά από τόσο καιρό που διαβάζω τις δικές σας ιστορίες αποφάσισα να γράψω και εγώ μια δικιά μου!
Κάποτε (πριν 6 χρόνια) ήμουν 26 χρονών γνώρισα σε μία καφετέρια μία
κοπέλα ηλικίας 22 χρονών! Το όνομα της είναι Μαρία! Αφού γνωριστήκαμε
ξεκινήσαμε να μιλάμε περί ανέμων και υδάτων!
Τελικά μετά από δύο μέρες τα φτιάξαμε! Είχαμε πάει βόλτα στην
παραλιακή και σταματήσαμε στις καντίνες στο καβούρι. Εκεί κατεβήκαμε
από το αμάξι της και πήγαμε μια βολτούλα στην αμμουδιά. Πιασμένη χέρι
χέρι περπατάγαμε! Φορούσε ένα μίνι άλλο πράμα! Και από πάνω μια
μπλουζίτσα που ίσα ίσα κάλυπτε τα στήθη της!
Δεν αργήσαμε να καθίσουμε στην αμμουδιά και να ξεκινήσουμε τα χάδια!
Τις έπιανα τα σφιχτά της στήθη και ένιωθα τις καυλωμένες τις ρώγες να
πάνε να σκίσουνε το μπλουζάκι! Δυστυχώς αυτό ήταν και το τελείωμα τις
όλης φάσης και αυτό γιατί ερχόταν και άλλο ένα ζευγαράκι προς εμάς!
Σαν αποτέλεσμα είχε να πάμε προς το αμάξι να φύγουμε επειδή είχε
κιόλας αργήσει! (έπρεπε να γυρίσει νωρίς στο σπίτι γιατί δεν είχε
ελευθερία!)
Όπως περπατάγαμε της έπιανα και χάιδευα το κολαράκι της! Ήταν και αυτό
σφιχτό και πολύ υπέροχο (σαν αχλαδακι) Βλέπετε έχω πολύ μεγάλο πάθος με
τα γυναικεία κολαρακια.
Περισσότερα …
Πιναμε καφε στο κολωνακι με τη φιλη μου Αντζελα η οποια είναι 22 ετων , ξανθια , λιγο παχουλη με μεγαλο στηθος . Πληθωρικη γυναικα , (αυτό που λεμε χυμωδης ξανθια) . Εγω επισης 22, ψηλη , ξανθια , πιο λεπτη . Ωραιες γυναικες και οι δυο, σιγουρα.
Στην εξοδο από τη καφετερια το σκηνικο ηταν :αρκετος κοσμος, πολλα αυτοκινητα και φασαρια. Εμενα το ματι μου επεσε πανω σε μια γερμανικη λιμο , η οποια περασε από μπροστα μας , ανοιξε το μαυρο παραθυρο και ο οδηγος της φανηκε τελικα , ενας 30αρης , μελαχροινος , κυριλε τυπος που μας απευθυνθηκε , προσκαλωντας μας σε μια βολτα με τη λιμο . Τι ανοητος , πολύ ευγενικα , σκεφτηκα ! Απο τους αντρες που θεωρουν ότι μπορουν να γαμησουν με ένα ακριβο αυτοκινητο!
Η Αντζελα γουσταρε τη φαση με τη βολτα , παρολλο που ειχε την ιδια αποψη με εμενα , όπως τουλαχιστον ειχαμε συζητησει προ μισης ωρας στο καφε. Κατι θα εχει στο μυαλο της ομως σκεφτηκα.
Ο Νικος, όπως μας συστηθηκε , ανοιξε τη πισω πορτα και τοποθετηθηκαμε στο ευρυχωρο σαλονι με τα μαυρα δερματινα καθισματα ξεκινωντας για τη βολτα . Στη διαδρομη μας προσέφερε γαλλικο λευκο κρασι λεγοντας μας ποσο ομορφες μας βρισκει και ποσο θα θελε να γινει κατασταση μεταξυ μας . Η Αντζελα μου εκλεισε το ματι και εγω της κουνησα αρνητικα το κεφαλι μου δειχνοντας της τις προθεσεις μου για την αηδια που μου προκαλουσε αυτος ο τυπος και ποσο θα θελα να του δωσω ένα μαθημα.
Περισσότερα …
Εργαζομαι εδω και 2 χρονια σε μια δημοσια υπηρεσια...ειμαι
αρραβωνιασμενος...και μεχρι.... και πριν 2 μηνες ημουν απολυτα πιστος
αλλα.... λοιπον....με μια συναδελφο,είναι ξανθιά με πολύ μεγάλα βυζιά
αλλά κυρίως αυτό που με καυλώνει είναι ότι έχει ένα φοβερό κώλο.
Λοιπον βγαιναμε μαζι για δουλειες τις υπηρεσιας,μετα απο
καποιο διαστημα,καποια στιγμη όπως έμπαινε στο αυτοκίνητο παρατήρησα
ότι φορούσε τέλειες γόβες (φετίχ μου)και διχτυωτό καλσόν. . . Μου
μπήκαν κάτι ψιλές σκέψεις στο μυαλό αλλά δεν έδωσα σημασία μιας και
ειχε και σχεση. Ώσπου μια μέρα δεν μπορώ να θυμηθώ καν πως,καταλήξαμε
να συζητάμε για τα ερωτικά μας για πρώτη φορά ,τι μας αρέσει,πως τα
πάμε με τις σχεσεις μας,ξαφνικά άρχισα να νοιώθω άβολα,να
ερεθίζομαι,της το είπα ότι καλύτερο θα ήταν να σταματήσουμε την
κουβέντα,με ρώτησε γιατί,και της απάντησα ειλικρινά ότι είχα ερεθιστεί
και ένοιωθα άβολα,νομίζω ότι χάρηκε μ αυτό που άκουσε!! Μια μερα
λοιπον...στο ασανσερ...εχει κολλησει πανω μου...ειχε κοσμο στο
ασανσερ...η πουστα μου εχει χωθει αναμεσα στα κωλομερια της...αυτο
ηταν...με το που κατεβαινουν ολοι..δεν ξερω πως το εκανα αυτο...παταω
το στοπ,πριν φτασουμε στον πεμπτο !!! Η πλάτη της ακουμπά στο στέρνο
μου,τα χείλη μου κολλημένα στον λαιμό της .Μουνάρα μου,τώρα θα σε σκίσω
όπως πολλές φορές το έχω φανταστεί της λέω λαχανιασμένος και καυλωμενος
από την λαχτάρα για να την γαμήσω.Ναι..Γάμα με την πουτανα σου ακούω
και αυτό με καυλώνει ακόμα περισσότερο.Σκίσε με!! Γρήγορα,μην σταματάς
γαμαμε με Ακούς ?,γαμαμε με επιτέλους,δεν αντέχωωωωωωωωω Ο πούτσος μου
έχει αγγίξει τα μουνόχειλα της και την νοιώθω να σπαρταρά,το ίδιο και
εγώ.Παίζω μαζί της,τρίβω τον καυλωμένο πούτσο μου πάνω τους και μπαίνω
ίσα ίσα,αργά,σιγά,απαλά,ίσα ίσα το κεφάλι και ξανά έξω .
Παντα ειχα μια απεριγραπτη ελξη για τα γυναικεια ποδια .θα σας πω μια
απο τις ιστοριες μου που συνεβη τον περασμενο αυγουστο στην αδεια αθηνα
.ηταν αρχες αυγουστου και μολις ειχα μετακομισει στο καινουργιο μου
σπιτι ειχα μεταφερει σχεδον ολα μου τα πραγματα και μετεφερα κατι
τελευταιες σακουλες απο το αμαξι μου. Περιμενα το ανσασερ για να ανεβω
αφου μενω στον 6. Ανοιγει η πορτα του ανσασερ και βγαινει ενα πλασμα
αγγελικο γυρο στα 18 καστανοξανθο μαλι , γαλανο ματι θεϊκο κορμι και
τελεια ποδια .
Οταν την ειδα παγωσα .μου λεει καλημερα και φευγει .εγω σκεφτομαι ''αμαν λες να μενει εδω, αν ναι θα φαμε καλα''
Ανεβαινω στο διαμερισμα ου αλλα το μυαλο μου μενει εκει, ανοιγω
την πορτα μου και πεταγομαι στο μπαλκονι κοιταω κατω βλεπω την μικρη να
βγαινει απο το γωνιακο ψιλικατζιδικο και να ερχεται ξανα στην
πολυκατοικια βγαινω στον διαδρομο να δω σε ποιον οροφο θα σταματησει το
ασανσερ 1.....2.......3.....4....5.... Οχ ανεβαινει και αλλο σταματαει
στον 6 εγω παω να μπω μεσα με βλεπει ομως
Περισσότερα …
Με λένε Πέτρο, είμαι μουσικός και μένω στην Αθήνα. Τα τελευταία δύο χρόνια, δουλεύω σε ένα piano � restaurant στην Αγία Παρασκευή. Είναι ένα πολύ καλό μαγαζί � σχετικά ακριβό και μαζεύει πολύ καλό κόσμο. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από την δουλειά μου γιατί εκτός από τον ικανοποιητικό μισθό που παίρνω, έρχομαι πολύ κοντά και με τους πελάτες κατά τη διάρκεια της δουλειάς μου. Πριν από ένα μήνα μου έτυχε μια εκπληκτική εμπειρία, που όμοιά της δεν πιστεύω ότι θα έχω την τύχη να ξαναζήσω.
Είχα πάει στην δουλειά μου μια Παρασκευή (εγώ αρχίζω να δουλεύω κατά τις 20:00) και κάπως πιο αργά, κατά τις 23:30 μπήκε μια οικογένεια μέσα για να φάει. Ήταν ο πατέρας με την σύζυγο του και τις δυο τους κόρες. Οι κόρες του ήταν δύο δίδυμες, γύρω στα 19 με 20. Ήταν δύο απίστευτα καυλιάρικα μωρά. Ξανθά και τα δύο, με υπέροχα σώματα και πολύ όμορφα πρόσωπα.
Αμέσως με το που έκατσαν το βλέμμα μου καρφώθηκε πάνω στα δύο μωρά που είχαν καθίσει απέναντί μου ακριβώς. Παρατήρησα όμως ότι καθ όλη τη διάρκεια που έπαιζα πιάνο εκείνη την βραδιά, τα δύο μωράκια με κοιτούσαν συνεχώς, μίλαγαν η μία στο αυτί της άλλης και χαμογελούσαν σαν να σχολίαζαν κάτι για μένα. Εγώ δεν μπορούσα να βγάλω το βλέμμα μου από πάνω τους και σίγουρα το είχαν καταλάβει αυτό. Όπως σας είπα και προηγουμένως συχνά έρχομαι κοντά με τους πελάτες.
Περισσότερα …
Είμαι 25, με λένε..... κάπως τέλος πάντων.... και ζώ σε μια απ' τις μεγάλες επαρχιακές πόλεις τις χώρας.....
Ήταν Φθινόπωρο και είχα την γιορτή μου. Δεν είχα κανονίσει τίποτα ιδιαίτερο αλλά λόγω της ημέρας σκέφτηκα ότι θα ήταν καλά να έφτιαχνα το σπίτι και να έπαιρνα τα απαραίτητα για το κέρασμα όσων ερχόταν να ευχηθούν.
Όντας στο γραφείο μου το απόγευμα εντελώς τυχαία πέρασε η κόρη μιας παλιάς
υπαλλήλου μας να χαιρετήσει την γραμματέα της εταιρείας που είχε να την δεί χρόνια. Θα έφευγε να σπουδάσει σε μια επαρχιακή πόλη της Βόρειας Ελλάδας σε ένα μήνα. Είχα να την δώ από παιδί και μπορώ να πώ ότι ξαφνιάστηκα! Είχε γίνει γυναίκα διατηρώντας όμως την παιδική φρεσκάδα της λόγω του νεαρού της ηλικίας της. Ήταν ακόμη 18 και κάτι. Εγώ 24 (πέρυσι) και δεν φαντάστηκα ότι θα υπήρχε περίπτωση να γίνει κάτι, ούτε καν ότι θα την ξανάβλεπα.
Καθώς εργαζόμουν στο γραφείο έρχετε και με ρωτάει πως θα το γιορτάσω το βράδυ. Και της απάντησα ότι δεν έχω κανονίσει τίποτα αλλά σίγουρα θα περάσει κόσμος το βράδυ απ� το σπίτι και βαριέμαι στη σκέψη των ετοιμασιών, και από ευγένεια της είπα πως αν θέλει και δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει μπορεί να περάσει.
Κατά τις 8 πήγα στο σπίτι και κάλεσα και 3 φίλες μου να έρθουν να με βοηθήσουν με το ψήσιμο και το στόλισμα του σπιτιού, και ενώ όλα κυλούσαν ήρεμα, χτυπάει το κινητό μου. Ήταν η Ειρήνη!!!! Μου είπε ότι εντελώς τυχαία ήταν κοντά στο σπίτι μου και αν ήθελα βοήθεια με τις ετοιμασίες, πολύ ευχαρίστως θα με βοηθούσε. Φυσικά δεν αρνήθηκα!
Όταν μπήκε οι άλλες φίλες μου άρχισαν να κουτσομπολεύουν μεταξύ τους μια και καμιά τους δεν την ήξερε. Αυτή πρόθυμη βοήθησε στα πάντα και ήταν φιλική με τις άλλες σαν να μην τρέχει τίποτα.....
Περισσότερα …
Ήταν καλοκαίρι και δούλευα μπάρμαν στη Χαλκιδική. Ήταν η χρονιά που έκανα τα περισσότερα και πιο τρελά γαμήσια της ζωής μου. Πρέπει να πήδηξα πάνω από πενήντα μουνιά εκείνο το καλοκαίρι. Η καλύτερη εποχή της ζωής μου. Ένα βράδυ στο μαγαζί μιλούσα με τον άλλο μπάρμαν και μου είπε πως την προηγούμενη είχε πηδήξει τη μπαργούμαν από ένα σκυλάδικο. Πάμε το βράδυ μου λέει από ‘κει, να την πάρουμε μαζί.
Πράγματι, κατά τις πέντε που κλείσαμε πήγαμε στο σκυλάδικο. Αυτή ήταν πίσω από τη μπάρα. Ψηλή, ξανθιά, βαμμένη έντονα, ντυμένη ελαφρά. Το βυζί της ήταν απίθανο. Φορούσε ένα μπλουζάκι με τιράντα και τα κουμπιά πιεζόταν από τα μεγάλα της στήθια. Φορούσε κι ένα μίνι θανατηφόρο. Μας καλησπέρισε και μας έβαλε ποτά. Σκεφτόμουν ήδη το γαμήσι και είχα καυλώσει φοβερά. Αφού ήπιαμε τα ποτά μας και χαζέψαμε τα υπόλοιπα μουνιά του μαγαζιού, έφτασε η ώρα να φύγουμε. Φύγαμε με τη μηχανή τρικάβαλο. Στη μέση η γκόμενα και ήδη το χέρι του άλλου από πίσω ήταν στο μουνί της. Αυτή έτριβε τον πούτσο μου πάνω από το τζιν. Ήθελα να τη γαμήσω σαν τρελός. Φτάσαμε στο σπίτι του. Κάτσαμε στον καναπέ και άρχισαν να φιλιούνται. Προς μεγάλη μου έκπληξη η γκόμενα ψιλοκολλούσε. Αυτός σηκώθηκε σε κάποια φάση και πήγε τουαλέτα. Η γκόμενα μου είπε πως έτσι δεν γούσταρε, γιατί δεν της είχε πει τίποτα και στράβωσε. Έφυγα απογοητευμένος και καυλωμένος. Πάλι καλά που υπήρχε κάτι άλλο να το χώσω. Ο κώλος της συγκατοίκου μου, που κατά τα άλλα δεν πολυέλεγε. Αλλά γαμιόταν υπέροχα. Ο κώλος της κατάπινε τα πάντα. Κάνοντας και ένα τσιγαράκι, με πήρε ο ύπνος.
Την άλλη μέρα κανονίσαμε πάλι να πάμε μετά την δουλειά στο σκυλάδικο. Τώρα όμως οργανωμένοι. Και αυτές οργανωμένες. Κάτσαμε πάλι στο μπαρ, με τις τεκίλες μας. Σε κάποια φάση έρχεται ένα ακόμα μουνί, τραγουδιάρα. Τα ‘δα όλα. Ξανθιά κι αυτή, πιο κοντή, λεπτή και απίστευτα σέξι. Πήρε ένα ποτό και έκατσε μαζί μας, γιατί μόλις τελείωσε το πρόγραμμά της. Η άλλη της είπε μετά να πάμε από το σπίτι της για κάνα ποτό. Γύρισε αυτή προς το μέρος μου, έσκυψα λίγο γιατί είχε φασαρία και μου λέει: «Θα έρθεις κι εσύ;» Και μου ρίχνει ένα γλείψιμο με τη γλώσσα κάτω από το αυτί. Τρελάθηκα. Ούτε καν γνωριστήκαμε. «Εννοείται» της λέω. Αφού ήπιαμε τα ποτά μας και έκλεισε το μαγαζί, φύγαμε.
Περισσότερα …
Από μικρό κοριτσάκι λάτρευα τη μουσική και δεν έχανα ευκαιρία να. τραγουδάω όπου βρισκόμουν, αρκεί να μου το ζητούσε κάποιος. Όλοι έλεγαν ότι έχω καταπληκτική φωνή και πως έπρεπε να ασχοληθώ επαγγελματικά. \'Έτσι άρχισα να μαθαίνω κιθάρα όταν ήμουν στην τελευταία τάξη του δημοτικού. Τελειώνοντας το λύκειο ήμουν αρκετά καλή κιθαρίστρια, αλλά η μεγάλη μου αγάπη ήταν πάντα το τραγούδι.
Η φωνή μου είχε κάνει πολλούς να πάθουν την πλάκα τους και μια φορά μάλιστα σε κάποια συντροφιά ήταν ένας τύπος που μου πρότεινε να με πάει σε μια δισκογραφική εταιρία που εργαζόταν και ο ίδιος. Έψαχναν είπε, για καινούριες φωνές. Μόνο που ήταν για λαϊκά και εγώ δεν γούσταρα. Είχα βέβαια φιλοδοξίες να κάνω καριέρα στο τραγούδι αλλά η μεγάλη μου αγάπη ήταν η ροκ και η τζαζ. Αν έκανα κάποια παραχώρηση, αυτή θα αφορούσε την ποπ ή έστω την ελαφρά ηλεκτρική μουσική. Την έψαχνα λοιπόν από μόνη μου, όμως όλοι οι γνωστοί μου ή δεν ήξεραν κανένα όργανο, ή έπαιζαν μόνο κιθάρα. Τι σκατά συγκρότημα θα κάναμε μόνο με κιθάρες; Αφήστε που και όσους ήξερα να ασχολούνται με τη μουσική, έπαιζαν μόνο τα απλά σουξεδάκια της εποχής ή τα παλιά κλασικά κομμάτια, της ποπ κυρίως. Αφού λοιπόν θα κάναμε δικό μας συγκρότημα, δεν θα έπρεπε πρώτα από όλα να την βρίσκουμε οι ίδιοι, μεταξύ μας, και μετά να διασκεδάζουμε τον κόσμο; \'Όταν πέρασα στο πανεπιστήμιο πίστεψα ότι θα έβρισκα ανθρώπους με κοινά γούστα και θα φτιάχναμε κάποιο σχήμα, αν όχι για να προχωρήσουμε σε επαγγελματική καριέρα τουλάχιστον να κάνουμε το κέφι μας και να περνάμε καλά. Δυστυχώς και εκεί τα ίδια βρήκα. Δηλαδή, δεν πιστεύω ότι δεν θα υπήρχαν άλλοι σαν κι εμένα, ίσως να ήταν η δική μου μόνιμη γκαντεμιά που δεν μπόρεσα να τους γνωρίσω και να έρθω σε επαφή μαζί τους. Είχα όμως πολύ διάβασμα στην αρχή και έτσι για αρκετό καιρό δεν με απασχόλησε καθόλου αυτό το ζήτημα.
Ήταν λίγο πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων που είδα μια αγγελία καρφιτσωμένη σε έναν πίνακα ανακοινώσεων της σχολής. Ζητούσαν κάποιον ή κάποια που να παίζει κιθάρα βέβαια, αλλά πάνω από όλα να τραγουδάει και να θέλει να συμμετέχει σε ένα τζαζ-ροκ σχήμα. Από κάτω έγραφε ένα τηλέφωνο. Αντί να αντιγράψω το νούμερο, όπως θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος στη θέση μου, ξεκόλλησα το χαρτάκι και το πήρα μαζί μου. Το ίδιο απόγευμα τηλεφώνησα. Μου απάντησε ένας νεαρός και μου είπε αν ήθελα να περνούσα από την αποθήκη που είχαν νοικιασμένη και την είχαν μετατρέψει σε πρόχειρο στούντιο νια να με δοκιμάσουν. Αν τους έκανα θα γινόμουν μέλος του συγκροτήματος, στο οποίο ακόμα δεν είχαν βρει το κατάλληλο όνομα. Την συμφωνημένη ώρα πήγα στη διεύθυνση που μου είχαν δώσει. Κτύπησα το κουδούνι και μου άνοιξε ένας ψηλός νεαρός, ψηλότερος από μένα, με τα μαλλιά του δεμένα αλογοουρά και κρατούσε στα χέρια του μια ηλεκτρική κιθάρα
"Η Μαρίνα!", διαπίστωσε περισσότερο παρά ρώτησε. "Πέρασε μέσα."
Περισσότερα …
Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πως ήρθαν έτσι τα πράγματα και κάνω αυτό που κορόιδευα όλη μου τη ζωή. Σπούδασα τόσα χρόνια εδώ και στο εξωτερικό, για να καταντήσω στο τέλος δημόσιος υπάλληλος. Βγάζω τα μάτια μου σε ένα κομπιούτερ όλη τη μέρα, χωρίς να έχει καμία σχέση με την ειδικότητα μου ούτε με τις σπουδές μου. Και να πείτε ότι βγάζω λεφτά, ίσα που καλύπτω τις βασικές μου ανάγκες. Ευτυχώς τώρα έχω βρει το κόλπο για να κάνω λούφα, χωρίς να με παίρνουν χαμπάρι.
Οι περισσότεροι την κάνουν δήθεν για ένα καφεδάκι και χάνονται με τις ώρες, ή πηγαίνουν δήθεν για δουλειά σε κάποιο άλλο γραφείο και κολλάνε. Έχω δει να τους κάνουν τσακωτούς οι προϊστάμενοι τόσες φορές και να ακούνε τα κερατά τους κάθε φορά. Δεν είχα σκοπό να την πατήσω κι εγώ έτσι. Έσπασα το κεφάλι μου και βρήκα τελικά την πιο καλή λύση:
Στην υπηρεσία μας υπάρχει ένα απομονωμένο δωματιάκι όπου είναι ένα ξεχασμένο φωτοτυπικό μηχάνημα. Το πώς και το γιατί ξέμεινε, αφού όλα πια γίνονται με τη βοήθεια των υπολογιστών, δεν ξέρω. Πάντως κανείς δεν το χρησιμοποιεί, και αγνοούσα την ύπαρξη του μέχρι που μια φορά το ανακάλυψα εντελώς τυχαία όταν χάθηκα ψάχνοντας για απομακρυσμένη τουαλέτα Αμέσως κατάλαβα ότι εκεί μπορούσα άνετα να την αράζω για όση ώρα μου έκανε κέφι χωρίς ποτέ κανείς να αναρωτηθεί τι έκανα και πού ήμουν. Από τότε, όποτε ζαλίζομαι από τη δουλειά, ή όποτε απλώς μου τη δίνει, παίρνω παραμάσχαλα ένα μάτσο φακέλους και την κάνω για το καταφύγιο μου.
Εκεί καπνίζω το τσιγαράκι μου με την ησυχία μου, διαβάζω την εφημερίδα μου αν γουστάρω, ή παίζω και το πουλάκι μου άμα λάχει. Κανείς δεν πρόκειται να με αναζητήσει ούτε και δίνω λογαριασμό σε κανέναν. Έτσι κι αλλιώς στο δημόσιο κανείς δεν ενδιαφέρεται για ό,τι κάνουν οι άλλοι, ούτε πολύ περισσότερο που στο διάολο βρίσκεται την κάθε στιγμή. Τα είχα λοιπόν όλα τακτοποιημένα, μόνο που παρέλειψα μια μικρή λεπτομέρεια. Νόμιζα ότι ήμουν ο μόνος που χρησιμοποιούσα το χώρο αυτό για λούφα. Ήταν και άλλοι που το ήξεραν, αν και το χρησιμοποιούσαν για εντελώς διαφορετικό λόγο. Για να είμαι πιο σαφής, δεν ξέρω αν ήταν πολλοί αυτοί που σύχναζαν στον εν λόγω χώρο. Εγώ το μόνο που βρήκα ήταν μια παράξενη φωτοτυπία που είχε παραπέσει κάτω από το μηχάνημα. Και ήταν παράξενη γιατί δεν αφορούσε κάποιο υπηρεσιακό έντυπο, ούτε καν για ιδιωτική χρήση, δήλωση του νόμου 105 για παράδειγμα. Αυτό που απεικόνιζε ήταν ένας κώλος γυναικείος, και μάλιστα από τους καλύτερους που έχω δει, ακόμα και σε περιοδικά αυτού του τύπου. Παρ\' όλο που η εκτύπωση ήταν ασπρόμαυρη και η ευκρίνεια δεν ήταν και η καλύτερη που θα μπορούσε να υπάρξει, ήταν και ελαφρά κουνημένη, ένιωσα να καυλώνω. Την έκρυψα στην εσωτερική τσέπη του σακακιού μου και τράβηξα μερικές περιποιημένες μαλακίες στο σπίτι, χαζεύοντας την φωτοτυπία. Αναρωτιόμουν σε ποια γκόμενα να ανήκει αυτό το κωλαράκι, όμως το γεγονός με έβαλε σε σκέψεις. Μήπως με είχε πάρει χαμπάρι κάποιος και μου έκανε κάποιο αρρωστημένο αστείο; Ή συνέβαινε κάτι άλλο σοβαρότερο! Έφτασα μάλιστα στο σημείο να αποφεύγω την κρυψώνα μου νια λίγες μέρες.
Περισσότερα …
