Τι ταλαιπωρία και αυτή σήμερα! Από το πρωί που ξύπνησα όλα μου πήγαν
στραβά. Βγαίνοντας από την πολυκατοικία μου, εκεί στο πλατύσκαλο,
παραπάτησα και μου έσπασε το τακούνι. Επέστρεψα λοιπόν στο δωμάτιο μου
να αλλάξω παπούτσια και ανακάλυψα ότι δεν ταίριαζαν με το φόρεμα. Έτσι
άλλαξα και τα υπόλοιπα ρούχα μου, μαζί με την τσάντα φυσικά. Αποτέλεσμα
όλων αυτών ήταν να χάσω το λεωφορείο και αναγκάστηκα να πάρω ταξί.
Η κυκλοφορία όμως ήταν τέτοια και η ζέστη τόσο αφόρητη που όχι μόνο
άργησα να φτάσω στην εργασία μου, αλλά ήμουν μούσκεμα στον ιδρώτα και
ένιωθα απίστευτα άσχημα. Πίστευα ακόμα, αν και το αποσμητικό μου έκανε
καλά τη δουλειά του, ότι βρωμοκοπούσα πάτο κορφή. Τουλάχιστον αυτή την
αίσθηση είχα εγώ. Ακολούθησε το σχετικό κατσάδιασμα από τον προϊστάμενο
μου και άρχισα να δουλεύω φανερά εκνευρισμένη.
Αλλά και η συνέχεια της ημέρας ήταν εξίσου στραβή. Δεν έχει νόημα να τα
αναφέρω όλα, ένα προς ένα. Συνοπτικά μπορώ μόνο να πω ότι κουράστηκα
όσιο ποτέ στη ζωή μου, χωρίς μάλιστα να έχω τα αναμενόμενα
αποτελέσματα. Εν ολίγοις ήταν η χειρότερη μέρα που θα μπορούσε να
υπάρξει, αν συμπεριλάβουμε επιπλέον και την συμπεριφορά του Τάκη που
κάθε άλλο παρά καλή ήταν απέναντι μου.
Φεύγοντας το απογευματάκι ήμουν ένα ψυχικό ράκος και για να
συμπληρωθούν τα παραπάνω, ήρθε καπάκι η ουρά στη στάση και το άγριο
στριμωξίδι στο λεωφορείο. Η κίνηση ήταν το κάτι άλλο και πηγαίναμε με
βήμα σημειωτόν. Μπορεί τα παράθυρα να ήταν ανοικτά, η ζέστη όμως όσο
πήγαινε γινόταν όλο και μεγαλύτερη. Σε συνδυασμό με την ιδρωτίλα και
τις λοιπές άσχημες μυρωδιές των συνταξιδιωτών μου, έπαθα μια μικρή
σκοτοδίνη και λίγο έλειψε να χάσω τις αισθήσεις μου. Θα λιποθυμούσα και
θα σωριαζόμουν κάτω στα αλήθεια, αν δεν με συγκρατούσαν τα κορμιά των
γύρων μου. Έφτασα με χίλια ζόρια στη στάση που κατεβαίνω, αποβιβάστηκα
ένας Θεός ξέρει πως και όταν μπήκα στο διαμέρισμα μου τα νεύρα μου ήταν
σμπαραλιασμένα και η ίδια ένα κουρέλι.
Έβγαλα πρώτα τα παπούτσια μου και έτριψα τα πόδια μου που με πονούσαν.
Μετά γδύθηκα και έβαλα τα ρούχα μου στα άπλυτα για το πλυντήριο του
Σαββατοκύριακου όπως συνηθίζω πάντα. Στη συνέχεια, ετοίμασα ένα
παγωμένο χυμό να δροσιστώ και άναψα το θερμοσίφωνο να απαλείψω τη βρώμα
από το κορμί μου και να χαλαρώσω όσο γινόταν περισσότερο. Ένα ζεστό
μπάνιο είναι πάντα το καλύτερο φάρμακο για μένα σε τέτοιες περιπτώσεις.
Ξεφύλλισα και ένα περιοδικό αλλά θυμήθηκα τον Τάκη και τον απότομο
τρόπο που μου συμπεριφέρεται τον τελευταίο καιρό και όπως ήταν φυσικό
τσαντίστηκα. Πέταξα το περιοδικό και πήγα στο μπάνιο να δοκιμάσω το
νερό. Ήταν στην κατάλληλη θερμοκρασία και γέμισα την μπανιέρα. Έριξα
αφρόλουτρο, έβγαλα το μπουρνούζι μου και το κρέμασα. Χώθηκα στο ζεστό
νερό και ξάπλωσα να μουλιάσω και να ηρεμήσω. Έκλεισα τα μάτια μου και
πράγματι ύστερα από λίγο ένιωθα καλύτερα.
Περισσότερα …
Ψάχνοντας κάποιο βράδυ τις αγγελίες για γνωριμίες,κάποια μου προκάλεσε
το ενδιαφέρον για την ευθύτητά της.Αποφάσισα να της στείλω ένα mail για
γνωριμία όπου όμως χρησιμοποίησα ωμή σεξουαλική γλώσσα όπως : ότι
τρελαίνομαι να γλείφω καυλωμένα μουνιά και ύστερα να τα γαμάω με την 20
εκ.σηκωμένη πούτσα μου επί μισή ώρα και βάλε μέχρι να μην αντέχουν άλλο
χύσιμο...
Πεθαίνω να έχω μιά καυλιάρα γυναίκα στα χέρια μου
και να την κάνω να λιώνει από καύλα και ηδονή. Μα πιό πολύ γουστάρω να
την έχω γυμνή στην αγκαλιά μου,να τη φιλάω ρουφηχτά στο στόμα και να
της έχω χωμένη την ψωλάρα μου στο καυτό και σφιχτό μουνί της κι αυτή να
χύνει χάρη στην καύλα που της δίνω εγώ ο άντρας των ονείρων της που
αγαπάει με πάθος κάθε γνήσια κι αληθινή γυναίκα. Και τη ρωτούσα:θες να
με γνωρίσεις και να με δοκιμάσεις;
Με μεγάλη μου έκπληξη
την επόμενη μέρα έπαιρνα την εξής απάντησή της. «Το μήνυμά σου μου
άρεσε πάρα πολύ,γι αυτό και σου απαντώ αμέσως.Αν είναι όπως τα λες
σίγουρα θέλω να σε γνωρίσω.Πολύ θα ήθελα να μου κάνεις αυτά που
λες.Κυρίως το γλείψιμο με απογειώνει καθώς και το τσιμπούκι.Η
μεγαλύτερη ηδονή για μένα είναι να μου κάνουν ένα ωραίο γλείψιμο και να
παίρνω έναν σκληρό και μεγάλο πούτσο αρχικά στο στόμα μου και μετά στο
μουνί μου.Μίλησέ μου κι άλλο για τις προτιμήσεις σου και πες μου αν σου
αρέσει να σου τον παίρνουν τσιμπούκι.Ελπίζω όλα αυτά να γίνουν και στην
πράξη.»
Περισσότερα …
Αγαπητοί φίλοι γεια σας είμαι η Βάλια. Το όνομα μου φυσικά δεν είναι αληθινό αλλά η ιστορία που θα μοιραστώ μαζί σας συνέβη πριν από 8 μήνες, είναι γνήσια σε όλα της εκτός φυσικά από τα ονόματα, για ευνόητους λόγους...
Εργάζομαι σε "εκδοτική εταιρεία" που μεταξύ άλλων έχει και εφημερίδα ευρείας απήχησης. Στα πλαίσια της αναβάθμισης του συστήματος πληροφορικής, η διοίκηση είχε προσκαλέσει όλες τις μεγάλες πολυεθνικές για να υποβάλουν προτάσεις, τις οποίες θα έπρεπε να αξιολογήσουμε. Αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι ότι στις «εκδοτικές εταιρείες» οι δημοσιογράφοι εργάζονται μετά τις 2.00 το μεσημέρι ειδικά αυτοί που ασχολούνται με τις εκδόσεις εφημερίδας της επόμενης ημέρας.
Μια τέτοια ημέρα, η ομάδα μου επιφορτισμένη με την αξιολόγηση των προσφορών και έπειτα από εντολή της διοίκησης είχαμε καλέσει τους διαγωνιζόμενους να έρθουν για παρουσίαση της λύσης τους. Μετά από μια σειρά παρουσιάσεων, το κεφάλι μας είχε γίνει καζάνι στην κυριολεξία. Είχε μείνει μια εταιρεία. Ζήτησα από τους υπόλοιπους της ομάδας να με αφήσουν να πάω τουαλέτα για να φρεσκαριστώ, κάτι που δεν μου αρνήθηκαν γιατί γενικά είμαι πολύ καλή με όλους.
Για κακή μου τύχη, η τουαλέτα στον όροφο της παρουσίασης είχε πρόβλημα και αναγκάστηκα να κατέβω ένα επίπεδο πιο κάτω, στο σχεδιαστικό. Ήμουν τελείως αφηρημένη και περπατούσα μηχανικά. Οι τουαλέτες ήταν σε κάθε όροφο μια ξεχωριστή πόρτα που σε οδηγούσε σε ένα διάδρομο, περπατούσες και συναντούσες δύο χωρίσματα, γυναικών και ανδρών. Η ώρα έπρεπε να ήταν τουλάχιστον 10.30 το βράδυ και στο σχεδιαστικό δεν υπήρχε ψυχή. Αφηρημένη πηγαίνοντας προς τα μέσα άκουσα περίεργους ήχους, σαν αγκομαχητά και ασυνάρτητες λέξεις. Κοντοστάθηκα και μπήκα στον πειρασμό να στήσω αυτί. Ο ήχος ήταν αργόσυρτος, και οι φωνές σιγανές αλλά παθιασμένες. Κάποιοι κάτι έκαναν...Σκέφτηκα.
Περισσότερα …
Το σχέδιο ήταν απλό: φαγητό σε κάποιο εστιατόριο και μετά ποτό με
φίλους. Τον πρώτο χρόνο της σχέσης μας αυτός ήταν άλλωστε και ο τρόπος
με τον οποίο διασκεδάζαμε με τον Πάρη. Τίποτα λιγότερο ή περισσότερο
από χαλαρά. Χωρίς να έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου για την
εξέλιξη της βραδιάς, σκεφτόμουν αν θα ήταν καλύτερο να βάλω παντελόνι ή
φούστα, κάτω φυσικά από την οποία όταν βγαίνω μαζί του δεν φοράω ποτέ
εσώρουχο. Πέρασα το κλασικό εικοσάλεπτο μέσα στο ροζ δωμάτιό μου
κοιτάζοντάς με στον ολόσωμο καθρέφτη της ντουλάπας και τελικά το
αποφάσισα: έβαλα φούστα, φρέσκαρα το juicy lip gloss μου, μερικές
σταγόνες Sicily κι έξω από την πόρτα. Εκείνος ήταν ήδη εκεί παίζοντας
με την κόρνα. Μόλις με είδε γυάλισε το μάτι του. Το είδα. Ενα «γεια»
ήταν μόνο η αφορμή για να ξαναβάλει μπροστά το αυτοκίνητο μετά από
είκοσι λεπτά. Το κάναμε. Κάθισμα οδηγού ελαφρώς πεσμένο πίσω κι εγώ
πάνω του. Η ιδέα και μόνο ότι ήμασταν κάτω από το σπίτι μου και ανά
πάσα στιγμή θα μας έβλεπε κάποιος, με ερέθιζε ακόμα πιο πολύ. Παύση.
Επόμενη στάση: εστιατόριο. Ηταν κύριος. Ακολούθησε κατά γράμμα όλο το
savoir vivre, που λέει ότι το φαγητό πρέπει να έχει αρχή-μέση-τέλος.
Και το τέλος, στην προκειμένη περίπτωση, θα ήταν πιο γλυκό και από το
σουφλέ σοκολάτας με παγωτό βανίλια που του αρέσει να τρώει. Δεν
σταμάτησα στιγμή να παίζω μαζί του. Κάτω από το τραπέζι τον πείραζα με
το πόδι μου. Επινα τη μαργαρίτα μου γλείφοντας προκλητικά το αλάτι κι
έβαζα παγάκια στο στόμα μου δείχνοντάς του ξεκάθαρα τι θα ακολουθούσε
αργότερα. Και το αργότερα ήρθε. Στις κοινές τουαλέτες του εστιατορίου.
Για ακόμα μία φορά κάναμε σεξ. Ηταν γρήγορο και παθιασμένο. Για μια
στιγμή ένιωσα ότι γύριζα την Απιστη, μονάχα που εγώ ήμουν πιστή σε
αυτόν. Τυφλά.
Περισσότερα …
Μετά τις γιορτές, και λόγω της εξεταστικής που πλησιάζει, σταματήσαμε
να βρισκόμαστε πολύ συχνά με το Μάκη μου, προκειμένου να διαβάσουμε και
να προετοιμαστούμε όσο μπορούμε καλύτερα.
Αυτές τις μέρες
όμως είχαμε κάπως εύκολο πρόγραμμα κι έτσι κανονίσαμε να κοιμηθούμε
μαζί χθες το βράδυ. Είχαμε καιρό να το κάνουμε και οι δυο μας
περιμέναμε πώς και πώς το βράδυ. Όλη την ημέρα ανταλλάσσαμε πρόστυχα
μηνύματα, και δεν ξέρω για εκείνον, αλλά εμένα με ερέθισαν πολύ.
Το απόγευμα έκανα ένα μπάνιο και ξύρισα το μουνάκι μου για να τον
ευχαριστήσω περισσότερο. Σκέφτηκα ότι ύστερα από τόσο καιρό θα έπρεπε
να του κάνω και μια μικρή έκπληξη.Έτσι, πήγα και ψώνισα ζαρτιέρες κι
ένα καινούριο σετ μαύρα εσώρουχα και δικτυωτές κάλτσες. Φόρεσα μια
μαύρη φούστα μέχρι το γόνατο, μαύρο μπλουζάκι, και τα καινούρια μου
εσώρουχα. Ήταν η πρώτη φορά που φορούσα ζαρτιέρες, όμως αισθανόμουν
πολύ όμορφα, σκεπτόμενη το ότι θα του άρεσε πολύ. Ήρθε ακριβώς στην ώρα
του κι ήταν ασυγκράτητος, αφού πριν ακόμα κλείσω την πόρτα με είχε
αγκαλιάσει και με φιλούσε. Πέρασε τα χέρια του γύρω απ’ τη μέση μου και
με έσφιξε πάνω του, ψιθυρίζοντας στο αυτάκι μου ότι του είχα λείψει
πολύ.
Περισσότερα …
Χρόνια τώρα δουλεύω σε μια εταιρία σαν γκρουπ μάνατζερ.
Όπως καταλαβαίνετε είναι ένα επάγγελμα πολύ κουραστικό, μια και
βρίσκεσαι όλη την ώρα στους δρόμους, αλλά ταυτόχρονα και τρομερά
ενδιαφέρον, αφού λόγω των διαρκών μετακινήσεων και των ταξιδιών δεν
προλαβαίνεις να πλήξεις.
Ασε που το επάγγελμα έχει πολλές φορές και πολύ σπέσιαλ τυχερά.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που χαρωπές νοικοκυρούλες μου ανοίγουν τα πόδια και αφήνομαι να χαθώ στο καυτό αιδοίο τους.
Προσωπικά είμαι απ' αυτούς που δεν αφήνουν ούτε γάτα απήδηχτη.
Αν και παντρεμένος, είμαι αρκετά μουρντάρης και τούτο διότι πιστεύω πως το «κερατάκι» είναι επιβεβλημένο στην περίπτωσή μας.
Πρώτα απ' όλα γιατί αυξάνονται οι πωλήσεις κα δεύτερον και κυριότερο γιατί μέσα από το «ξένο βύσσινο» ανανεώνεται και ο γάμος.
Πριν λίγο καιρό προσλήφθηκε στην εταιρία ένα μανουλομάνολο, η Στέλλα.
Ένα κορμί όνειρο: ψηλή γύρω στα 1.78 μ., με χυτά. μαύρα μαλλιά που
έφταναν ως τη μέση, μια μεσούλα δαχτυλίδι όπως συνηθίζεται να λέγεται,
υπέροχα αμυγδαλωτά μαύρα μάτια, δυο στήθη πραγματικά «κανόνια» και ένα
καταπληκτικό γεμάτο ερωτική διέγερση κωλαράκι.
Η συμπεριφορά της όμως ήταν τελείως αντίθετη με το προκλητικό κορμί της.
Πάντα σοβαρή ως αμίλητη και φοβερά τυπική στις σχέσεις με τους συναδέλφους της, άντρες και γυναίκες.
Περισσότερα …
Μόλις γύρισα από ένα ξέφρενο πανηγύρι στο Λευκό Πύργο και θελω να πω ενα μεγαλο μπραβο στον παικταρά μας το Δελλα και στα υπολοιπα παιδια που μας εφεραν στον τελικο. . .
Έχω πάρα πολύ καιρό που διαβάζω τις διάφορες ιστορίες των φίλων και αποφάσισα να στείλω και εγώ τη δικιά μου. . .
Πάνε λίγοι μήνες από το πιό τρελλό μου γαμίσι. . .
Το κορίτσι μου έλειπε Αθήνα για δουλειές και εγώ αποφάσισα να βγώ μόνος μου. . . Έκανα μπανάκι, μπόλικη str8 και gel στο μαλλί, μαύρο παντελόνι, μαύρο πουκάμισο. . .
Παίρνω τη μηχανή και ξεκινάω για ένα ποτό σε γνωστό κλαμπ της Θεσσαλονίκης. . .
Ε, μπαίνω μέσα και κάθομαι στο μπαρ. . . Η barwoman αρκετα εμφανίσιμη, γύρω στο 1, 70, πεταχτό κωλαράκι αρκετά μεγάλα βυζιά που ματαια προσπαθούσε το μπουστάκι της να τα κρατήσει. . .
Πιάσαμε κουβέντα και δος του να κερνάει, δός του να κερνάω, γίναμε κ οι 2 μας πίτα
(. . . έτσι νόμιζα τοουλάχιστον. . . )
να μη σας τα πολυλογώ, την λέγανε Σια(απ'το Σοφια) και δουλευε μόνο για το χαρτζιλικι. . .
Κατα τις 6 το πρωι και χωρις να εχει ειπωθει τιποτα πονηρό μεταξύ μας κλείνοντας το κλαμπ, προσφέρομαι να την πάω σπίτι της. . .
Εγω να καβαλάω τη μηχανή και αλλού να πατάω κι αλλού να βρίσκομαι κι αυτή μια να τσιριζει σα βλαμμένο και μια να πέφτει επάνω μου. . .
Φτάνουμε στην οδό που μου είπε και προσφέρεται να μου κανει καφέ να ξελαμπικάρω λιγάκι. .
ανεβαίνω. . .
Καλό το σπιτάκι της αν και πολύ φοιτιτικό. . . η αλήθεια είναι πως το διπλό κρεββάτι έκανε λίγο μπαμ. . .
Με την κλασσική πρόφαση του:"σε πειράζει να βάλω κάτι πιο άνετο μου έρχεται με ένα κατακόκκινο νυχτικάκι. . .
Καθόμαστε στον καναπέ και αρχίζει να σηκώνει δήθεν τυχαία το νυχτικάκι. . .
Για καφέ ούτε λόγος! ! ! όπα λέω εδώ είμαστε. . .
Ήταν καλοκαίρι και δούλευα μπάρμαν στη Χαλκιδική. Ήταν η χρονιά που έκανα τα περισσότερα και πιο τρελά γαμήσια της ζωής μου. Πρέπει να πήδηξα πάνω από πενήντα μουνιά εκείνο το καλοκαίρι. Η καλύτερη εποχή της ζωής μου. Ένα βράδυ στο μαγαζί μιλούσα με τον άλλο μπάρμαν και μου είπε πως την προηγούμενη είχε πηδήξει τη μπαργούμαν από ένα σκυλάδικο. Πάμε το βράδυ μου λέει από ‘κει, να την πάρουμε μαζί.
Πράγματι, κατά τις πέντε που κλείσαμε πήγαμε στο σκυλάδικο. Αυτή ήταν πίσω από τη μπάρα. Ψηλή, ξανθιά, βαμμένη έντονα, ντυμένη ελαφρά. Το βυζί της ήταν απίθανο. Φορούσε ένα μπλουζάκι με τιράντα και τα κουμπιά πιεζόταν από τα μεγάλα της στήθια. Φορούσε κι ένα μίνι θανατηφόρο. Μας καλησπέρισε και μας έβαλε ποτά. Σκεφτόμουν ήδη το γαμήσι και είχα καυλώσει φοβερά. Αφού ήπιαμε τα ποτά μας και χαζέψαμε τα υπόλοιπα μουνιά του μαγαζιού, έφτασε η ώρα να φύγουμε. Φύγαμε με τη μηχανή τρικάβαλο. Στη μέση η γκόμενα και ήδη το χέρι του άλλου από πίσω ήταν στο μουνί της. Αυτή έτριβε τον πούτσο μου πάνω από το τζιν. Ήθελα να τη γαμήσω σαν τρελός. Φτάσαμε στο σπίτι του. Κάτσαμε στον καναπέ και άρχισαν να φιλιούνται. Προς μεγάλη μου έκπληξη η γκόμενα ψιλοκολλούσε. Αυτός σηκώθηκε σε κάποια φάση και πήγε τουαλέτα. Η γκόμενα μου είπε πως έτσι δεν γούσταρε, γιατί δεν της είχε πει τίποτα και στράβωσε. Έφυγα απογοητευμένος και καυλωμένος. Πάλι καλά που υπήρχε κάτι άλλο να το χώσω. Ο κώλος της συγκατοίκου μου, που κατά τα άλλα δεν πολυέλεγε. Αλλά γαμιόταν υπέροχα. Ο κώλος της κατάπινε τα πάντα. Κάνοντας και ένα τσιγαράκι, με πήρε ο ύπνος.
Την άλλη μέρα κανονίσαμε πάλι να πάμε μετά την δουλειά στο σκυλάδικο. Τώρα όμως οργανωμένοι. Και αυτές οργανωμένες. Κάτσαμε πάλι στο μπαρ, με τις τεκίλες μας. Σε κάποια φάση έρχεται ένα ακόμα μουνί, τραγουδιάρα. Τα ‘δα όλα. Ξανθιά κι αυτή, πιο κοντή, λεπτή και απίστευτα σέξι. Πήρε ένα ποτό και έκατσε μαζί μας, γιατί μόλις τελείωσε το πρόγραμμά της. Η άλλη της είπε μετά να πάμε από το σπίτι της για κάνα ποτό. Γύρισε αυτή προς το μέρος μου, έσκυψα λίγο γιατί είχε φασαρία και μου λέει: «Θα έρθεις κι εσύ;» Και μου ρίχνει ένα γλείψιμο με τη γλώσσα κάτω από το αυτί. Τρελάθηκα. Ούτε καν γνωριστήκαμε. «Εννοείται» της λέω. Αφού ήπιαμε τα ποτά μας και έκλεισε το μαγαζί, φύγαμε.
Περισσότερα …
Θερμά συγχαρητήρια που κατάφερες τους Έλληνες να διηγούνται τις
εμπειρίες, τις αναμνήσεις, τα παθήματα και τις φαντασιώσεις τους. Η
ιστορία που ακολουθεί είναι απολύτως αληθινή. Βέβαια στην περιγραφή των
στάσεων έγινε λίγο αχταρμάς. Πολλές παρέλειψα (γιατί δεν θα τελείωνα
ποτέ) και κάποιες συγχώνευσα για να υπάρχει συνέχεια. Τα σημαντικότερα
σημεία πάντως αναλύονται με αρκετές λεπτομέρειες.
Η γνωριμία.
Κυριακή πρωί στην Καλλιθέα Χαλκιδικής, Ιούνιος, τέλη δεκαετίας του 70.
Σχεδόν 25 τότε, 1,80 ύψος, 75 κιλά, μουσάκι στο πηγούνι, σαρκώδη χείλη
και έντονο βλέμμα, κατεβαίνω με το μαγιό προς την παραλία για μπάνιο
και καμάκι. Έξω από την σχεδόν άδεια καφετέρια της γωνίας μια μελαχρινή
και μια ξανθιά γύρω στα 22 τρώνε πρωινό. Η μελαχρινή που ήταν γυρισμένη
προς το μέρος μου με κοιτάζει, χαμογελώ, χαμογελάει, κάτι λένε μεταξύ
τους και η ξανθιά γυρίζει και με κοιτάζει και κείνη. Πλησιάζω με ένα
χαμόγελο ως τα αυτιά ψάχνοντας απεγνωσμένα κατάλληλη ατάκα. Τελικά
ψιθυρίζω «καλημέρα» και κάθομαι στο τραπέζι τους. Ακούω ένα «καλώς τον»
και ανακουφίζομαι που είχα γλιτώσει το ρεζίλι.
Ήταν από την Λάρισα, δούλευαν πωλήτριες σε πολυκατάστημα και είχαν
έρθει για Σαββατοκύριακο. Μου μιλούσαν πολύ ανοικτά. Η μελαχρινή, ή
Μάρω, λεπτή κοντούλα με πλούσιο στήθος και έκφυλο μουτράκι με μεγάλο
στόμα και μύτη, ήθελε να πάει για μπάνιο. Η ξανθιά, ψηλή, λεπτή, ωραίο
κορμί νύσταζε γιατί είχε μπλέξει με έναν μαλάκα και δεν είχε κλείσει
μάτι όλη νύκτα. (λεπτομέρειες δεν ρώτησα). Επειδή, όπως είπε, το
δωμάτιό τους είχε πολύ θόρυβο, της πρότεινα να κοιμηθεί στο δικό μου
και στη Μάρω να πάμε μαζί για μπάνιο. Ανταλλάξανε κάποιες ματιές και
δεχτήκανε σχεδόν αμέσως.
Σηκωθήκαμε και μπορούσα τώρα να θαυμάσω τα κορμιά τους. Λεπτοί
αστράγαλοι, με αλυσιδίτσα στον αριστερό, μυώδεις γάμπες, σφιχτά μπούτια
και κωλομάγουλα που κινιόντουσαν ανεξάρτητα κάτω από τα χαλαρά μπικίνι.
Κορμιά γυμνασμένα από έντονο σεξ. Η λεπτή μέση της Μάρως τόνιζε την
μεγάλη λεκάνη της και το τουρλωτό κωλί της. Τα ατελείωτα πόδια της
ξανθιάς με το μικρό σφιχτό κωλαράκι δίνανε τροφή στην αχαλίνωτη
φαντασία μου.
Περισσότερα …
"Με λένε Αλίκη και είμαι 21 ετών. Είμαι από Πατήσια, αλλά σπουδάζω στην Κομοτηνή και εδώ και λίγο καιρό συγκατοικώ με τη συνομήλικη μου Τασία, συμμαθήτρια μου από το λύκειο και παιδική φίλη. Δεν θα μιλήσω πολύ για μένα, γιατί δεν μου αρέσει να περιαυτολογώ, αλλά ευτυχώς είμαι μια πολύ ερεθιστική και ωραία γυναίκα. Έχω πάντα πολλές προσφορές από το αντρικό φύλο και ποτέ δε μένω απαρατήρητη στα κλαμπ ή στη σχολή μου. Κυρίως επειδή έχω μεγάλο στήθος και μακριά ίσια πόδια. Φυσικά και το εκμεταλλεύομαι και τα επιδεικνύω σε κάθε ευκαιρία. Από την άλλη η Τασία, είναι αυτό που λέμε νταρντάνα. Γυναικάρα ψηλή και πληθωρική, άνετη και ευχάριστη, αλλά λίγο τσουλάκι. Αυτό με ενοχλεί κάπως, αλλά μιας και δεν ανακατεύεται στα προσωπικά μου, δεν έχω λόγο να ανακατευτώ εγώ στη ζωή της. Το προτέρημα στον ανοιχτό της χαρακτήρα, εκτός των πολλών επιτυχιών της με τους άντρες, είναι και οι καλές φιλίες που κάνουμε με αυτούς. Αλλά εδώ δεν μιλάμε ακριβώς για φιλίες?
Όλα ξεκίνησαν πριν λίγες μέρες που κάναμε το λάθος παρά τον πολύ άσχημο καιρό, να ξεκινήσουμε για Αθήνα με το ΚΤΕΛ της γραμμής, για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Συνήθως για τις μετακινήσεις μας διαλέγαμε το αεροπλάνο, από Αλεξανδρούπολη, αλλά με τις προτροπές των γονιών μας για τα πρόσφατα γεγονότα της 11ης Νοεμβρίου και σε συνάρτηση με τον άσχημο καιρό, μας έπεισαν να πάρουμε λεωφορείο, που το θεωρούσαν πιο σίγουρο. Έτσι κι έγινε. Κουραστικό το λεωφορείο, αλλά η Τασία κανόνισε και καθίσαμε μαζί με δυο συμφοιτητές μας, τον Μπάμπη και το Νάσο, πολύ διασκεδαστικούς τύπους και μανούλια.
Το ταξίδι έγινε κάπως πιο υποφερτό με τα αστεία τους και τα πειράγματα τους, που κατά κύριο λόγο ήταν σεξουαλικού περιεχομένου. Μας κολάκευαν πάρα πολύ και είχαμε ενθουσιαστεί μαζί τους. Σε μια στάση που έκανε το λεωφορείο στην Καβάλα, πήγαμε με την Τασία στην τουαλέτα και μοιράσαμε τα μανούλια. Παιδευτήκαμε βέβαια, γιατί κανείς τους δεν είχε εκδηλώσει καθαρά την προτίμηση του σε κάποια απ? τις δυο μας, αλλά φανταστήκαμε πως περίμεναν από εμάς να διαλέξουμε. Κλασσική ανδρική αθεράπευτη ηττοπάθεια! Ξέρω πως οι περισσότεροι άντρες θα δυσκολευτούν να το πιστέψουν άλλα το ρίξαμε κορώνα γράμματα! Όχι θα κάτσουμε να σκάσουμε!
Μου έπεσε ο Νάσος, ο μελαχρινός και λίγο πιο ντροπαλός. Δε με χαλούσε και ο Μπάμπης, αλλά σ? αυτή τη ζωή είναι ότι σου λάχει, που λένε. Όταν γυρίσαμε στο λεωφορείο τα παιδιά μας περίμεναν στη στην πόρτα και προσπαθούσαν να λύσουν κάποια διαφορά που είχαν. «Ακόμα δεν έχουν κατασταλάξει ποια γουστάρουν» μου είπε γελώντας στ? αυτί η Τασία. «Έλα, θέλω να σε ρωτήσω κάτι προσωπικό» είπε η Τασία στο Μπάμπη και τον έσυρε απ? το χέρι στο βάθος του λεωφορείου κι έκατσαν μαζί. «Δεν πιστεύω να έχετε χωράφια να μοιράσετε» είπα γελώντας στο Νάσο και προχωρήσαμε χωρίς πολλές διαχυτικότητες στις θέσεις μας. Καθίσαμε στα καθίσματα ακριβώς από πίσω τους και ανταλλάζαμε πειράγματα μαζί τους, του στυλ «Να το πάρεις το κορίτσι, να το πάρεις μην το παιδεύεις» και «Τώρα είναι αργά, πρέπει να το αποκαταστήσεις και να το παντρευτείς το παλικάρι» ή «?και ?μεις κουμπάροι».
Περνούσαμε καλά, αλλά ο καιρός όλο και χειροτέρευε. Νύσταξα και κοιμήθηκα στην αγκαλιά του Νάσου, κάπως στενάχωρα, αλλά μου χάιδευε τα μαλλιά που μου αρέσει πολύ από μικρή, και με κοίμισε. Με είχε σκεπάσει και με το μπουφάν του και είχα πειστεί πως είχα τύχη στη «μοιρασιά», μιας και μου ?τυχε ο ρομαντικούλης. Ήταν τόσο τρυφερός?
Ξύπνησα από τον απότομο θόρυβο που έκανε το λεωφορείο χτυπώντας σε κάτι στην άκρη του δρόμου. Είχε σκοτεινιάσει και οι περισσότεροι επιβάτες συνέχισαν να κοιμούνται κουρασμένοι και ατάραχοι. Είχε λίγο αχνό φως στη θέση του οδηγού, έκανε και υπερβολική ζέστη μέσα στο λεωφορείο, σε αντίθεση με το κρύο που έκανε έξω και ήταν ότι έπρεπε για έναν καλό ύπνο. «Δεν είναι τίποτα, κοιμήσου» είπε τρυφερά ο Νάσος, αλλά ήμουν περίεργη να δω τι έγινε και ανασηκώθηκα μουτζούφλα. «Πού είμαστε;» ρώτησα. «Λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη, προς Κατερίνη» μου απάντησε. «Χτυπήσαμε στα χιόνια, στην άκρη του δρόμου. Γλιστράει πολύ ο δρόμος» συνέχισε. Κοίταξα προς τα παιδιά. Δεν έβλεπα καλά, αλλά σίγουρα δεν κοιμόντουσαν. Έκανα μια κίνηση και κοίταξα καλύτερα. Ο Μπάμπης είχε περάσει τα χέρια του κάτω απ? τη μπλούζα της Τασίας και της χούφτωνε τα στήθια. Ήταν αγκαλιασμένοι και φιλιόντουσαν παθιασμένα. Το τζάκετ που έριξαν πάνω τους για να μην τους πάρουν χαμπάρι οι άλλοι επιβάτες, μάλλον δεν έκανε καλή δουλειά."
Περισσότερα …
