Τρεις και να καίει
Είχα ζεσταθεί αρκετά και επέλεξα ένα μικρό καφέ σε μία στοά της Σταδίου για να πιώ κάτι παγωμένο.
Στο καφέ εκείνο καθόταν μια παρέα από τρεις 40ρηδες (στο περίπου πάντα) άντρες.
Χωρίς να καρφωθώ (φόραγα εξάλλου και τα γυαλιά του ηλίου) τους παρατήρησα πολύ καλά!
Ήταν όλοι τους γύρω στο 1,85, προσεγμένοι σε εμφάνιση και φορούσαν και οι τρεις αθλητικά. Πρέπει να έχουν τελειώσει απο γυμναστήριο (μονολόγησα) γιατί έπινα και οι τρεις χυμό.
Ο καφές μου είχε εν τω μεταξύ έρθει. Έκανα να ανάψω τσιγάρο. Εκείνη τη στιγμή διαπίστωσα ότι δεν είχα φωτιά. Κοίταξα την παρέα των τριών και παρατήρησα ότι οι δύο κάπνιζαν. Χωρίς δεύτερη σκέψη σηκώθηκα όρθιος και πήγα να τους ζητήσω αναπτήρα.
- Μπορώ? (τους είπα) και έτεινα το χέρι μου προς τον αναπτήρα του ενός. Πριν τον σηκώσω από το τραπεζάκι, το χέρι του ενός μου έπιασε το χέρι και μου είπε:
- Να σας ανάψω εγώ!
Η προφορά του είχε κάτι το ξενικό...
Έσκυψα λίγο με τσιγάρο στο στόμα και μου άναψε.
Ευχαρίστησα και γύρισα στο τραπέζι μου. Κοίταζα έξω από το τζάμι την Σταδίου και τα αμάξια που πέρναγαν. Πρέπει να είχα χαζέψει αρκετά γιατί με ξάφνιασε η φωνή που άκουσα μέσα στο αυτί μου...
- Ωραία η Αθήνα αυτή την εποχή.


