Σαββατοκύριακο στην εξοχη
- Λεπτομέρειες
- Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2005
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By [email protected]
- Εμφανίσεις: 5619
Η τελευταία αυτή βδομάδα στην πόλη με είχε κουράσει τρομερά και με μεγάλη ευχαρίστηση δέχτηκα την απρόσμενη πρόσκληση ενός φιλικού μού ζευγαριού να περάσω ένα Σαββατοκύριακο στο εξοχικό τους. Και τώρα έτρεχα να ξεφύγω απ' τη μεγαλούπολη, σαν να με κυνηγούσαν ακόμη τα άγχη, οι ευθύνες και το νέφος της.
Προσπάθησα να τα βγάλω όλα αυτά απ' το μυαλό μου και να χαρώ το εξοχικό τοπίο που απλωνόταν μπροστά μου. Η θέα του όντως σε ηρεμούσε. Κάθισα πιο χαλαρά, και σκέφτηκα με ευχαρίστηση τις δύο μέρες πού θα πέρναγα στο σπίτι των φίλων μου.
Ήταν ένα πολύ συμπαθητικό ζευγάρι, άνθρωποι ήρεμοι και ευχάριστοι, ακριβώς η κατάλληλη παρέα για να ξεχαστώ λίγο απ' τα άγχη της πόλης. Επρεπε όμως να συγκεντρωθώ στο δρόμο, γιατί σε λίγο θα έστριβα σε ένα μονόδρομο, που το τέρμα του οδηγούσε στη θάλασσα και στο κτήμα τους. Εφτασα εκεί καθώς σουρούπωνε.
Το σπίτι τους ήταν μια καλαίσθητη μονοκατοικία, χτισμένη λίγα μέτρα μακριά απ' τη θάλασσα κι απομονωμένη από τον υπόλοιπο οικισμό που απλωνόταν πιο πέρα.
Ακριβώς ότι χρειαζόμουνα.
Πάρκαρα μπροστά στην είσοδο και βρήκα τους φίλους μου να με περιμένουν στη βεράντα με ένα δροσιστικό ποτό.
Περάσαμε ένα ευχάριστο βράδυ, χαζεύοντας την ήρεμη θάλασσα που έλαμπε κάτω απ' τις ακτίνες του φεγγαριού.
Γρήγορα η ηρεμία του τοπίου κι η ευχάριστη παρέα επέδρασαν στα τεντωμένα νεύρα μου ηρεμώντας με κι ένιωσα ξαφνικά να νυστάζω.
Καληνύχτισα τους οικοδεσπότες και πήγα στο δωμάτιο μου, με σκοπό να κοιμηθώ νωρίς, ώστε να 'χω όλο τον καιρό να χαρώ την αυριανή μέρα στη θάλασσα, με το αγαπημένο μου ψαροντούφεκο.
Τα πόδια της Μαριάννας
- Λεπτομέρειες
- Κυριακή, 08 Μαΐου 2005
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Χαρης
- Εμφανίσεις: 5622
Εκεί λοιπόν που έπινα τον εσπρέσσo μoυ και περίμενα υπoμoνετικά τη σειρά μου πήρε το μάτι μου κάτι πόδια, μα κάτι πόδια υπέροχα. Ήταν βουτηγμένα σε μια λεκάνη με νερό και η μανικιουρίστα ετοιμαζόταν να τους κάνει πεντικιούρ. Ανακάθισα και βολεύτηκα να απολαύσω το θέαµα. Δεν µπορούσα να δω καλά σε ποια ανήκαν αυτά τα καταπληκτικά πόδια γιατί µου την έκρυβε η καρέκλα µιας άλλης πελάτισσας, αλλά δε µ' ένοιαζε και πολύ. Το βίτσιο µου είναι τα γυναικεία πόδια και µάλιστα τα πέλµατα, µε λεπτά περιποιηµένα δάχτυλα και βαµµένα νύχια. Γι' αυτό και προτιµώ να πηγαίνω στου Αντουάν για κούρεµα. Εκεί έχει µια μανικιουρίστα την Αλίκη, µε µεγάλη πελατεία και όποτε πηγαίνω ευχαριστιέµαι µπανιστήρι.
Έβλεπα την Αλίκη να παίρνει στα χέρια της το πόδι της πελάτισσας και να του κάνει µασάζ. Πώς θα ήθελα να είµαι εγώ στη θέση της, να παίρνω στα χέρια µου αυτό το µικρό γλυκό ποδαράκι και να το χαϊδεύω! Ένοιωσα τον πούτσο µου να ξυπνάει µε τη σκέψη και µόνο. Με το βλέµµα µου καρφωµένο στα πόδια της άγνωστης η φαντασία µου οργίαζε. Ονειρευόµουν εµένα ξαπλωµένο κι εκείνη δίπλα µου µε το πόδι της να χαϊδεύει απαλά την ψωλή µου. Σκεφτόµουν τα µικρά δαχτυλάκια της να ακουµπούν πάνω στο πουτσοκέφαλο ή ν' ανεβοκατεβαίνουν στ' αρχίδια µου. Τη σκεφτόµουν ξαπλωµένη ανάσκελα µε τα πόδια της ανοιχτά τον πούτσο µου χωµένο βαθιά στο µουνί της και τα πέλµατά της ν' ακουµπούν στο στήθος µου και να τρίβει µε τα δαχτυλάκια της τις ρώγες µου.
Σηκώθηκα απότοµα από την πολυθρόνα µου και πήγα βιαστικά στην τουαλέτα. Έπρεπε να την παίξω επειγόντως. Δεν κρατιόµουν άλλο, έπρεπε να τραβήξω µια µαλακία για να συνέλθω. Έκλεισα την πόρτα πίσω µου βιαστικά, γύρισα το κλειδί και κατέβασα το φερµουάρ του παντελονιού µου. Τράβηξα από µέσα την ψωλή µου και παίρνοντάς την στη χούφτα µου έκλεισα τα µάτια και έφερα στο νου µου πάλι τα μικροσκοπικά δαχτυλάκια που απολάμβαναν το µασάζ της µανικιουρίστας, έξω στο σαλόνι του κοµµωτηρίου. Έπαιζα µε λύσσα την ψωλή µου όλο και πιο γρήγορα ενώ το µυαλό µου γέµιζε µε όλο και πιο καυλωτικές εικόνες. Όταν σκέφτηκα πως είχα τα δάχτυλα αυτά στο στόµα µου και τα πιπίλιζα ένα-ένα ένιωσα το σπέρµα µου να τινάζεται από το πουτσοκέφαλό µου. Σκουπίστηκα προσεκτικά, περίµενα ένα λεπτό να συνέλθω και µετά ξαναπήγα στο σαλόνι του κoµµωτηρίoυ να συνεχίσω το μπανιστήρι µου και να περιµένω τη σειρά µου για κούρεµα. Έριξα µια µατιά για να βεβαιωθώ πως η µανικιουρίστα συνέχιζε τη δουλειά της µε τηv ίδια πελάτισσα. Εκείνη την ώρα της έβαφε τα νύχια των υπέροχων αυτών ποδιών µ' ένα χρώµα κόκκινο της φωτιάς. Άναψα τσιγάρο, το καλύτερο πράγµα µετά από µια πετυχηµένη µαλακία και έγειρα πίσω στην πολυθρόνα µου.
Ο γαμιάς καθηγητής
- Λεπτομέρειες
- Σάββατο, 19 Ιουνίου 2004
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By [email protected]
- Εμφανίσεις: 5623
Η αρχή έγινε με την γραμματέα του λυκείου την Δήμητρα. Ένα μουνί απίστευτο! Από την πρώτη στιγμή που ήρθε όλοι έπεσαν πάνω της για να την φάνε. Οι μαθητές κάθε λίγο έρχονταν στο γραφείο για κάποια δουλειά τους. Σίγουρα σε ολόκληρη την πόλη κάθε βράδυ χυνόταν άφθονο σπέρμα για χάρη της. Ήταν γύρω στο 1:68 καταμελάχρινη με κορμάρα απίστευτη.
Τα βυζιά της ήταν το μεγάλο της ατού. Χειλάκια μικρά μα τα άνοιγε κάπως ηδονικά όταν μιλούσε πανέμορφο μικρό προσωπάκι τέλειο κορμί χυτό που θα καύλωνε και άγιο! Και το γνώριζε. Πρέπει να ήταν φιλάρεσκη γιατί ντυνόταν με τέτοιο τρόπο που τόνιζε την εμφάνισή της. Ήμουν ο μόνος που δεν της την έπεφτε όχι γιατί δεν την γούσταρα. Ίσα ίσα τά δινα όλα για να γαμήσω αυτό το μούνο όμως δεν γούσταρα να είμαι ένας από τους πολλούς. Αυτό την έκανε να με πλησιάσει περισσότερο. Πίστεψα ότι ο λόγος ήταν ότι ακριβώς δεν την πίεσα ποτέ με προτάσεις σαν αυτές που διαρκώς δεχόταν. Εκείνο τον καιρό γαμούσα την μια από τις τρεις φιλολόγους του σχολείου. Μια πραγματική ξεκωλιάρα ζωντοχήρα νυμφομανή. Με αυτήν κάναμε άγρια γαμήσια που θα σας διηγηθώ άλλη φορά αφού πλέον τώρα που ανακάλυψα το site θα μάθετε κάθε περιπέτειά μου.
Εκείνο το μεσημέρι με τσιμπούκωνε στις τουαλέτες των καθηγητών. Είχαμε μπει σε μια από αυτές κλείσαμε την πόρτα και άρχισα να ρουφάει το μαρκούτσι μου κάνοντας με τις τσιμπουκοχειλάρες της θόρυβο. Μου βαρούσε μαλακία και με έγλειφε ταυτόχρονα. Σταματούσε το γλείψιμο και ενώ το χέρι της ανεβοκατέβαινε στην πούτσα μου μιλούσε διαρκώς: - Ψωλάρα που την έχεις! Με έχει κάνει σκλάβο της η πούτσα σου παίδαρε. Θα την χώσω μέχρι το λαρύγγι μου. Και το έκανε! Εξαφάνιζε τον πραγματικό μεγάλο (σχεδόν 20 πόντους ) πούτσο μου αφού πρώτα έφτυνε δυνατά πάνω του. Όμως απότομα μας διέκοψε ένας θόρυβος και πριν προλάβουμε να δούμε ποιος ήταν ακούσαμε βήματα και είχε χαθεί.
Η κόρη του προϊσταμένου μου
- Λεπτομέρειες
- Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2005
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Ανώνυμος
- Εμφανίσεις: 5624
«Ψάχνω τον κύριο Παρασκευόπουλο μου είπε. «Είμαι η κόρη του».
Δεν της απάντησα αμέσως όχι γιατί δεν γνώριζα τον κύριο Παρασκευόπουλο, αφού είναι προϊστάμενος του λογιστηρίου και φυσικά δικός μου, αλλά γιατί έμεινα με το στόμα ορθάνοιχτο να θαυμάζω αυτό το υπέροχο πλάσμα. Τα μάτια μου καρφώθηκαν στο μουτράκι της. Ένα θαυμάσιο πανέμορφο μουτράκι με δύο υπέροχα γαλάζια ματάκια που μέσα τους καθρεφτιζόταν ταυτόχρονα η πονηριά κι η αθωότητα. Τα μαλλιά της ολόισια και μακριά χύνονταν σαν χρυσός καταρράκτης πάνω στους γυμνούς της ώμους ενώ τα χειλάκια της κατακόκκινα έμοιαζαν σαν λίγο πριν να ‘χε φάει κεράσια.
Με κοίταξε παραξενεμένη που τόση ώρα δεν της απάντησα σε μια τόσο απλή ερώτηση. Θα νομίζει, σκέφτηκα, πως είμαι κανένας ηλίθιος.
«Ναι πως», της απάντησα κομπιάζοντας. «Ο κύριος Παρασκευόπουλος εργάζεται εδώ σ’ αυτό το γραφείο αλλά είναι καμιά ώρα που ‘φυγε. Παρασκευή σήμερα και…».
Όση ώρα της μιλούσα το πανέξυπνο μουτράκι της ερευνούσε το γραφείο.
«Κρίμα», απάντησε. «Τον ήθελα για κάτι σημαντικό. Θ’ αναγκαστώ να τον δω το βράδυ σπίτι. Ελπίζω να μην σας καθυστέρησα κύριε Σταύρο».
Έκανε μεταβολή και ετοιμαζόταν να φύγει. Ή τώρα ή ποτέ, σκέφτηκα. Αυτό το μουνάκι δεν πρέπει να πάει χαμένο χωρίς τουλάχιστον να δώσω μάχη.
«Δεσποινίς» της φώναξα. Γύρισε και μου ’ριξε ένα βλέμμα που με αναστάτωσε.
«Που ξέρετε ότι με λένε Σταύρο;» τη ρώτησα γεμάτος περιέργεια.
«Μα σας είπα», μου απάντησε ανασηκώνοντας τους υπέροχους ώμους της. «Ο κύριος Παρασκευόπουλος, ο προϊστάμενός σας είναι πατέρας μου. Σπίτι μιλάει τακτικά για σας».
Η περιέργειά μου τινάχτηκε στα ύψη. Αυτός ο εκπληκτικός μούναρος ήξερε για μένα κι εγώ μέχρι πριν λίγο αγνοούσα την ύπαρξή του.
«Και τι λέει για μένα ο πατέρας σας;» τη ρώτησα με καμάρι.
Έκανε μερικά βήματα και στάθηκε δίπλα στη δερμάτινη πολυθρόνα. «Αρκετά», μου αποκρίθηκε. «Τόσα που θα μας έπαιρναν αρκετές ώρες για να τα απαριθμήσω. Αν και τα περισσότερα δεν είναι κολακευτικά. Ξέρετε τώρα εσείς τι γνώμη έχουν οι προϊστάμενοι για τους υφιστάμενους τους. Σας λέει για παράδειγμα τεμπέλη, ανεπρόκοπο και τσαπατσούλη».
Η πρόκληση της Φαίδρας
- Λεπτομέρειες
- Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Φαίδρα
- Εμφανίσεις: 5631
Έμεινα ακίνητη για μια στιγμή. Σ’ αυτή τη στιγμή μπόρεσα ν’ αντιληφθώ ότι φορούσα μόνο ένα λεπτό άσπρο σουτιέν, που μόλις έκρυβε το στήθος μου κι ένα μικρό διάφανο σλιπάκι, που άφηνε να διακρίνεται το πιο απόκρυφο σημείο του σώματός μου … Να καταλάβω ότι ο Ιππόλυτος καύλωσε από την εμφάνισή μου… Να κολακευθώ σαν γυναίκα… Να θαυμάσω το γεροδεμένο κορμί με τις αρρενωπές καμπύλες του άντρα απέναντί μου… Να ακούσω την καρδιά μου να χτυπά σαν τρελή… Να παραδοθώ στον πόθο που με κυρίευσε και γκρέμισε κάθε ηθικό φραγμό…
Άφησα το φόρεμα να πέσει στο πάτωμα και τον πλησίασα. Κόλλησα πάνω του. Μ’ έκλεισε στην αγκαλιά του. Του έσφιξα δυνατά τον πούτσο και τον χάιδεψα.
«Είσαι τόσο όμορφη!...» ψιθύρισε και με φίλησε στο λαιμό. Αναζήτησα τα χείλη του και τα ένωσα με τα δικά μου. Οι γλώσσες μας συναντήθηκαν και μπερδεύτηκαν σ’ ένα ατέλειωτο φιλί…
Ελευθέρωσε το στήθος μου από το σουτιέν κι οι παλάμες του αγκάλιασαν τα βυζιά μου. Οι ρώγες τους στα πρώτα χάδια ορθώθηκαν και πέτρωσαν. Έβαζε στο στόμα του πότε τη μία και πότε την άλλη. Τις έγλυφε και τις δάγκωνε ελαφρά. Κατέβασε το κεφάλι του προς τα κάτω, έπαιξε με τον αφαλό μου κι έβγαλε σιγά-σιγά το σλιπάκι μου. Τα δάχτυλά του άνοιξαν τα μουνόχειλα κι έχωσε τη γλώσσα του μέσα. Πίεσα με δύναμη το κεφάλι του πάνω στο μουνί μου. Το έγλειψε για λίγο και δάγκωσε μαλακά την ερεθισμένη κλειτορίδα μου. Σπαρτάρησα ολόκληρη…
Τρέλα με τα μποξεράκια
- Λεπτομέρειες
- Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2004
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Κική
- Εμφανίσεις: 5632
Τρελαίνομαι τη στιγμή που το κατεβάζω αργά και προσεχτικά σχεδόν τελετουργικά, να πιέζω το λάστιχο της μέσης, να το τραβάω απότομα προς τα κάτω και τότε να πετάγεται το καβλί κατευθείαν στο πρόσωπό μου. Όταν μάλιστα, τις περισσότερες φορές, με χτυπάει στη μύτη ή στα μάγουλα, κοντεύω να χύσω από την κάβλα που με καταλαμβάνει. Το μουνάκι μου γεμίζει υγρά και ορμάω λυσσασμένη στην ψωλή και της δίνω και καταλαβαίνει. Γιατί ένα δύο καλά πουτσοσκάμπιλα είναι η καλύτερη εισαγωγή για το σπέσιαλ τσιμπούκι που ακολουθεί. Δεν είναι λίγες οι φορές που βγάζω την ψωλή κατευθείαν από το άνοιγμα του εσωρούχου και αρχίζω να την γλείφω, χαϊδεύοντας τ’ αρχίδια πάνω από το ύφασμα. Έχω δηλαδή, αρκετές εναλλακτικές λύσεις και ευτυχώς διαθέτω πλούσια φαντασία. Είναι κάτι που το έχουν παραδεχτεί όλοι οι άντρες που γαμηθήκαμε μαζί τα τελευταία χρόνια.
Όποτε τύχει, και δυστυχώς συμβαίνει αρκετά συχνά, ο επίδοξος εραστής μου να μη φοράει μποξεράκι, τον αναγκάζω να πάει πρώτα στο μπάνιο ν’ αλλάξει. Έχω αγορασμένα μπόλικα, σε διάφορα σχέδια και μεγέθη, για τέτοιες περιπτώσεις. Αν κάποιος αρνηθεί, είτε γιατί δεν του αρέσουν, είτε γιατί βιάζεται να με γαμήσει του δίνω τον πούτσο στο χέρι και τον διώχνω, το μοναστήρι να είναι καλά...
Χάιδεψα πρώτα τις βυζάρες μου. Έσφιξα και με τις δύο παλάμες μου τη γεμάτη, λευκή σάρκα. Το δέρμα μου τεντώθηκε στη στιγμή. Σάλιωσα τα δάχτυλά μου και έτριψα κυκλικά τις σκούρες ρώγες. Τις ένιωσα να σκληραίνουν και να ορθώνονται. Έγλειψα τα ξεραμένα χείλη μου και άφησα ένα μακρόσυρτο, βαθύ αναστεναγμό. Έσφιξα τα μπουτάκια μου και το ύφασμα χώθηκε στη σχισμή του μουνιού μου.
Τα παχιά μου μουνόχειλα το πίεσαν ανάμεσά τους και αισθάνθηκα το ψωλόχυμα να ποτίζει το διψασμένο μου μουνάκι. Έβαλα το ένα μου χέρι ανάμεσα στα μπούτια μου και πίεσα το εσώρουχο να χωθεί πιο βαθιά μέσα μου, γυρνώντας το σώμα μου στο πλάι. Έσφιξα με όλη μου τη δύναμη τα βυζόμπαλα μου με το άλλο μου χέρι και μετά χάιδεψα τους στρογγυλούς λόφους στο κωλαράκι μου. Το χάδι αυτό, πάνω από το μποξεράκι, μοιάζει με ευχάριστο γαργάλημα, αφάνταστα ηδονικό. Πέρασα το μεσαίο μου δάχτυλό ανάμεσα στα κωλομέρια μου, στην ευαίσθητη χαράδρα και ερέθισα την κωλοτρυπίδα μου προτού το σπρώξω μέσα της. Ο σφιγκτήρας έκλεισε και τράβηξα αργά το δάχτυλό αφήνοντας μέρος του υφάσματος στο εσωτερικό του κώλου μου.
Με κλειστά τα μάτια και βογκώντας, άρχισα να στριφογυρίζω στο κρεβάτι σαν ξαναμμένη σκύλα στον καιρό της ή σαν χαδιάρα γατούλα το Γενάρη, αν προτιμάτε. ‘Όμως αυτό δεν είναι αρκετό για να με οδηγήσει στον οργασμό που τόσο επιθυμούσα. Έμεινα λοιπών ανάσκελα, με τα πόδια μου ανοιχτά και έπιασα τα ευαίσθητα, αλλά καλογυμνασμένα από το πολύ και συχνό γαμήσι, μουνόχειλά μου και τα έσφιξα με δύναμη σαν να ήταν τα μεγάλα, βαρβάτα αρχίδια του Σίμου. Γιατί πρέπει να πω εδώ, ότι ποτέ δεν φαντασιώνομαι κάποιον άλλον πέρα από τον γκόμενο που πηδιέμαι τη συγκεκριμένη περίοδο. Δεν ανήκω σε αυτές τις ξενέρωτες γκόμενες που με άλλον γαμιούνται και άλλον σκέφτονται. Όταν φτάσει η στιγμή για κάτι τέτοιο, απλώς αλλάζω εραστή.
Εκτός ελέγχου
- Λεπτομέρειες
- Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2005
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Γιάννα
- Εμφανίσεις: 5633
Πριν ένα χρόνο στο τμήμα ήρθε ο Μάριος... πριν δούλευε σε κάποιο άλλο τμήμα, τον γνώριζα αλλά λέγαμε απλά ένα γεια. Ψηλός και πολύ αθλητικός τύπος , πάντα πολύ απλά ντυμένος, από τους άντρες που μάλλον δεν τους κοιτάς δεύτερη φορά.
Ήρθε λοιπόν στο τμήμα και έπρεπε να συνεργαστούμε πιο στενά για θέματα τις δουλειάς σε καθημερινή βάση. Εγώ είμαι αρραβωνιασμένη με τον Νίκο και είναι μάλλον αδιευκρίνιστο το πότε θα παντρευτούμε παρόλο που τα πάμε πάρα πολύ καλά ως ζευγάρι και μένουμε μαζί... εκείνος είναι παντρεμένος με δυο παιδιά.
Μετά από κανένα μήνα άρχισα να τον συμπαθώ πολύ μιας και είναι ιδιαίτερα ευχάριστος ως τύπος, με πολύ χιούμορ και ιδιαίτερο στιλ... άρχισα επίσης να προσέχω ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα το οποίο στην αρχή είχε το στιλ... γυμνασιακής κόντρας... ένα φλερτ πολύ περίεργο για την ηλικία μας(35+)... παρόλα αυτά άρχισα να καταλαβαίνω ότι του αρέσω... και το πιο περίεργο είναι ότι άρχισε να μου αρέσει και μένα... άρχισε να με παίρνει τακτικά τηλέφωνο και να μιλάμε και εκτός δουλειάς... όπου κάποια στιγμή για καληνύχτα μου έστειλε φιλιά ... παντού... όταν τον ρώτησα τη εννοούσε μου είπε ότι δεν φαντάζομαι τι ακριβώς μπορεί να κάνει για μένα...
Επί μια εβδομάδα λάμβανα στο κινητό μου τα πιο καυλιάρικα μηνύματα που θα μπορούσα να φανταστώ από οποιονδήποτε και ειδικά από αυτό το άτομο... κάθε μέρα στη δουλειά τον κοίταγα και ενώ ήταν ιδιαίτερα τυπικός έβλεπα το βλέμμα του να με ακολουθεί ... κάποια στιγμή και ενώ έπρεπε να βγάλουμε μαζί κάποιες φωτοτυπίες... έκλεισε την πόρτα και με φίλησε... κόντεψα να λιποθυμήσω γιατί δεν περίμενα ότι ένα φιλί μπορεί να πει τόσα πολλά... το άλλο πρωί τυχαία βρεθήκαμε στο ασανσέρ μόνη... άρχισε να μου χαϊδεύει τα μαλλιά και να μου ψιθυρίζει όλα όσα μου έγραφε στα μηνύματα του... πόσο θα ήθελε να μου σκίσει κάθε τρύπα ... να με χύσει και να μαζέψει τα χύσια του και τα δικά μου με τη γλώσσα του... μέχρι να φτάσει το ασανσέρ... είχα γίνει απίστευτα υγρή και έτοιμη για όλα... λίγο πριν σχολάσουμε μου έστειλε ένα mail με μια ημερομηνία , ώρα και διεύθυνση... και από κάτω.. σε θέλω να σε εκεί...
Πέρναγαν απίστευτες σκέψεις από το μυαλό μου ... αν είναι σωστό , αν μου αρέσει όντως τόσο πολύ , αν πρέπει να αφήνεις την καύλα να σε οδηγεί κ. α πολλά. είχα όμως και απίστευτη περιέργεια για το αν εννοούσε όσα έλεγε...
Το κανόνισα λοιπόν και ήμουνα εκεί ... ήταν ένα ξενοδοχείο... ήταν ήδη εκεί και με περίμενε... η καρδιά μου έτρεμε... όμως θα έφτανα ως το τέλος... άρχισε να με γδύνει... και να φιλάει κάθε χιλιοστό του κορμιού μου... με φίλαγε και με δάγκωνε ταυτόχρονα... άκουγα την ανάσα του και με κλειστά τα μάτια είχα παραδοθεί... άρχισε να φιλάει την κοιλιά μου και να κατεβαίνει όλο και πιο κάτω... είχα ξυρίσει πολύ προσεκτικά το μουνί μου και είχα προετοιμάσει και την κωλοτρυπίδα μου για το ενδεχόμενο που θα πραγματοποιούσε όσα είχε πει... ένιωσα στην αρχή την γλώσσα του να με γλύφει απαλά και μετά να με δαγκώνει ... να με γλύφει πάλι και μετά να με δαγκώνει πιο δυνατά ... ούρλιαζα από τρελή καύλα και πόνο εναλλάξ... άρχισε να βάζει τα δάχτυλα του στην τρύπα μου και να με ρωτάει αν μου αρέσει , αν θέλει πολύ ξέσκισμα το μουνί μου και αν θέλω να γίνω η πουτάνα του , να με κάνει ότι θέλει , όποτε θέλει... να γίνω σκλάβα του και να είναι ο κύριος μου...
Ο λογιστής μας και η βοηθός του
- Λεπτομέρειες
- Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2004
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Ανώνυμος
- Εμφανίσεις: 5633
Ανέβηκα πάνω, προχώρησα στο γραφείο μου και είδα πως στον διπλανό χώρο ο Θανάσης ο λογιστής ήταν ακόμα στο γραφείο του και δίπλα του καθόταν η Τάνια η νεαρή βοηθός του. Χωρίς ν\' ανάψω φως προχώρησα στο συρτάρι μου για να πάρω τα κλειδιά μου και τότε διαπίστωσα πως απ\' το σημείο που βρισκόμουν έβλεπα τα πάντα αλλά εκείνοι δεν μπορούσαν να με δουν γιατί μ\' έκρυβε μια βιβλιοθήκη με κλασέρ. Η περιέργεια άρχισε να με τρώει. Ο Θανάσης, συνήθως μουρτζούφλης, σαραντάρης, παντρεμένος ήταν τώρα όλο γελάκια και τσαχπινιές και η Τάνια όλο και τραβούσε την καρέκλα της πιο κοντά του. Την είχα προσέξει την Τάνια γιατί είχε ωραίο κορμάκι και βυζάρες, μεγαλόπρεπες, πλούσιες, κουνιστές που όταν περνούσε από δίπλα σου, σου ερχόταν η διάθεση να τις χουφτώσεις, αλλά το άτιμο το πλάσμα λες και το ήξερε πως όλοι θέλαμε να δούμε τα βυζιά της και μονίμως τα έκρυβε κάτω από ρούχα. Ούτε κουμπί ανοιχτό δεν άφηνε, ούτε ντεκολτέ δεν φορούσε και όσο τα έκρυβε τόσο εγώ και κανό δυο άλλοι συνάδελφοι τρωγόμασταν απ\' την περιέργεια. Ο Θανάσης στο μεταξύ είχε απλώσει το χέρι του και χάιδευε δήθεν τυχαία το μπουτάκι της Τάνιας κι αυτή δήθεν τυχαία είχε βάλει το ένα πόδι πάνω στο άλλο και είχε αφήσει τη φούστα της να σηκωθεί στα ύψη.
Δεν μπορούσα να ακούσω τι έλεγαν αλλά σε λίγο είδα τον Θανάση να σηκώνεται να παίρνει στην αγκαλιά του την Τάνια και να την φιλάει στο στόμα, στο λαιμό και στο ντεκολτέ της ξεκουμπώνοντας το πρώτο και το δεύτερο κουμπί της μπλούζας της. Μετά άφησε την μπλούζα μισοκουμπωμένη ακόμα και ξεκούμπωσε την στενή μίνι φούστα. Κόντεψα να πάθω έμφραγμα μόλις αντίκρισα το κορμάκι της Τάνιας. Η άτιμη η η πουτανίτσα δεν φορούσε βρακί και το μόνο που φαινόταν ήταν ένα προσεκτικά κουρεμένο χνούδι πάνω απ\' το μουνάκι της και η γραμμή που έκανε το τάνγκα της όταν ξάπλωνε να μαυρίσει στην παραλία. Όταν βλέπω σε γυναίκα σημάδι από σέξι μαγιό πάνω στο κορμί της μου έρχεται μια στύση άλλο πράγμα. Το ίδιο έπαθα και όταν είδα πίσω απ\' το τζάμι την Τάνια μισόγυμνη. Ο Θανάσης έχωσε το χέρι του ανάμεσα στα πόδια της Τάνιας και άρχισε να χαϊδεύει το μουνάκι της και μάλλον θα πρέπει να της άρεσε πολύ αυτό που της έκανε γιατί είχε κλείσει τα μάτια της και είχε ανοίξει τα μπουτάκια της για να τον διευκολύνει. Εγώ δεν μπορούσα πια να συγκρατηθώ κι έτσι όπως ήμουν κρυμμένος στα σκοτεινά, ξεκούμπωσα το φερμουάρ μου και έβγαλα έξω την καυλωμένη μου ψωλή. Την πήρα στο χέρι μου και άρχισα να την χαϊδεύω αργά για να την ανακουφίσω απ\' την καύλα της. Στο διπλανό γραφείο η Τάνια πρέπει να είπε κάτι στον Θανάση κι εκείνος σηκώθηκε, ξεκούμπωσε τη ζώνη και το παντελόνι του, κατέβασε το σλιπάκι του και ξανακάθισε στην πολυθρόνα του γυμνός.
Η Τάνια τον έσπρωξε πίσω ν’ ακουμπήσει στην πλάτη της πολυθρόνας και μετά πέρασε τα μαυρισμένα μακριά πόδια της πάνω απ\' τα μπράτσα της πολυθρόνας και καβάλησε τον Θανάση. Η ψωλή του φαινόταν όρθια και ανυπόμονη και η Τάνια την έπιασε με το χέρι της, την κράτησε ακίνητη και άρχισε να χαμηλώνει το μουνάκι της μέχρι που το πουτσοκέφαλο του Θανάση χάθηκε ανάμεσα στο μουνί της Τάνιας. Είδα την Τάνια να ρίχνει πίσω το κεφάλι της και να αναστενάζει βαθιά καθώς ο πούτσος του Θανάση βυθιζόταν αργά μέσα στην μουνότρυπά της. Η Τάνια κουνούσε την λεκάνη της κυκλικά λες και χόρευε έναν αργό χορό της κοιλιάς και ο Θανάσης είχε πάρει μια έκφραση απέραντης ηδονής. Πο, πο τι κόλπα του κάνει το άτιμο", σκέφτηκα με ζήλια και το χέρι μου άρχισε να παίζει πιο γρήγορα με την καυλωμένη μου ψωλή. Τώρα η Τάνια γαμιόταν κανονικά και με γρήγορο ρυθμό πάνω στην σκληρή πούτσα του Θανάση και το τρίξιμο της καρέκλας του, ακουγόταν μέχρι το γραφείο μου. Ο Θανάσης που μέχρι εκείνη την ώρα κρατούσε την Τάνια απ\' την μέση και την βοηθούσε να κάτσει πάνω στο καυλί του τώρα άφησε τη μέση και άρχισε να ξεκουμπώνει τα υπόλοιπα κουμπιά της μπλούζας της, που φορούσε ακόμα μέχρι εκείνη την ώρα. Όταν την ξεκούμπωσε της την τράβηξε και η Τάνια έμεινε με το σουτιέν. Η αγωνία μου να δω επιτέλους αυτά τα βυζιά γυμνά είχε κορυφωθεί.
Ερωτικό παραλήρημα
- Λεπτομέρειες
- Δευτέρα, 09 Φεβρουαρίου 2009
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Administrator
- Εμφανίσεις: 5634
Κάθεσαι απέναντι μου και μου πετάς σαν τραπουλόχαρτα τις αναμνήσεις ενός έρωτα που ξεκίνησε τυχαία και τελείωσε μοιραία. Τα φύλλα της τράπουλας πέφτουν ένα-ένα στο πρόσωπο μου αργά και θαμπά συνεχίζουν να πέφτουν σκόρπια στο πάτωμα, όπως και οι αναμνήσεις μου.
Συναντηθήκαμε τυχαία στο καράβι και τι σύμπτωση… είμαστε και οι δυο ζευγαράκια που πηγαίναμε διακοπές. Καθόμαστε αντικριστά στο κατάστρωμα. Εγώ τραβάω φωτογραφίες την κοπέλα μου και εκεί σε ένα τυχαίο κλικ σε είδα. Σε ζούμαρα με την μηχανή. Αυτό ήταν αρκετό για να σε ερωτευτώ. Ήσουν καθισμένη στο πλάι ακουμπώντας τα πόδια σου πάνω στον φίλο σου όμως κοίταζες στο πουθενά κάπου εκεί ήμουν και εγώ. Όλα όσα επακολουθήσαν ήταν μοιραία. Σε θυμάμαι όταν αποβιβαζόμαστε στο λιμανάκι γύρισες να με δεις και αυτό μου έφτανε.
Έμεινε στη μέση και θέλω να το τελειώσω
- Λεπτομέρειες
- Δευτέρα, 01 Αυγούστου 2005
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By [email protected]
- Εμφανίσεις: 5637
Έμενα με τη σύζυγο σε ένα ξενοδοχείο της Κέρκυρας και στο διπλανό δωμάτιο έμενε ένα ζευγάρι γύρω στα 45 με τα δύο τους παιδιά. Είχαμε κι εμείς το δικό μας παιδί μαζί αλλά δεν ταίριαξε καθόλου να παίξουνε μαζί, αν και αυτό που εγώ αποσκοπούσα ήταν να παίξω με την ωραία και μες την καύλα "γειτόνισσα" μας. Την έβλεπα πολλά μεσημέρια στο μπαλκόνι να πίνει τον καφέ της και βέβαια έκανα και εγώ το ίδιο με το παλούκι μου μονίμως σηκωμένο και κάθε μεσημέρι έπαιζα δύο μαλακίες για αυτήν, πράγμα που είχα να κάνω από το λύκειο. Μια Κυριακή μου είπε τέρμα τα ψέματα αύριο τα κεφάλια μέσα, και ενώ κατάλαβα τι εννοούσε ρώτησα γιατί. Μου απάντησε ότι αύριο φεύγουνε. Είπα μέσα μου όλα ή τίποτα τώρα, τι έχω να χάσω. Τη ρώτησα για τον σύζυγο της και μου είπε κοιμάται, και η δικιά μου το ίδιο της απάντησα, συνεχίζοντας λέγοντας της ότι εμείς θα πρέπει να πίνουμε μαζί καφέ μιας και οι σύζυγοι μας κάθε μεσημέρι κοιμούνται. Μαζί δεν πίνουμε κάθε μέρα, μου απάντησε. Ναι λέω αλλά σε διαφορετικά μπαλκόνια. Έλα από δω μου είπε απλά και λυτά. Καλή ιδέα της είπα και μη χάνοντας χρόνο πήγα δίπλα. Πάμε μέσα καλύτερα μου λέει στον κλιματισμό; Ναι είπα ξερά και αμήχανα.
Μάλλον αυτή δεν ήθελε να χάσει χρόνο από ότι κατάλαβα μιας στο πεντάλεπτο που συζητούσαμε άρχισε να γλύφει με την γλώσσα της το καλαμάκι του καφέ. Μετά την τέταρτη με πέμπτη φορά ακούμπησα το χέρι μου στα μπούτια της και έγειρα να την φιλήσω. Ανταποκρίθηκε σαν να ήμασταν εραστές, σαν να ήμασταν μόνοι και σαν να μην τρέχει τίποτα. Γεμάτος φόβο ήμουνα αλλά το τεράστιο πια καυλί μου δεν με άφηνε να σκεφτώ. Ρώτησα για τον άντρα της και γελώντας μου είπε μην ανησυχείς το πολύ πολύ να συμμετέχει. Μόνο στο μην ανησυχείς έδωσα σημασία και κατέβηκα ανάμεσα στα πόδια της στο καυτό και υγρό μουνάκι της. Ήταν τέλειο και άρχισα να το γλείφω με μανία.
Αυτή βόγκαγε και στο μυαλό μου ήταν η λέξη μην ανησυχείς. Τελείωσε στο στόμα μου και ήταν υπέροχη η γεύση της. Σήκωσα το κεφάλι μου να την δω και κατάλαβα ότι γνέφει με το κεφάλι της στον άντρα της κάνοντας του έλα. Το παλούκι μου ήταν έτοιμο να σπάσει και δεν έδωσα σημασία για να μην χάσω αυτό που είχα μπροστά μου. Συνέχισε να γλύφεις γαμιά μου, μου είπε. Συνεχίζοντας την δουλειά μου εγώ έρχεται ό άντρας της και της τον δίνει στο στόμα. Είχαμε περίπου τα ίδια καυλιά. Συνέχισα αμίλητος να γλύφω ενώ αυτός της έλεγε γαμιόλα πάρτονε.
Ο πιτσαδόρος και η κυρία του Κολωνακίου
- Λεπτομέρειες
- Σάββατο, 04 Ιουνίου 2005
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Ανώνυμος
- Εμφανίσεις: 5637
Η δουλειά που κάνω μ' έχει βοηθήσει πολύ σ' αυτά μου τα συμπεράσματα. Όταν παραδίδεις πίτσες στα σπίτια, όπως εγώ, γυρίζεις πολλές γειτονιές και καταλαβαίνεις διάφορα πράγματα. Αλλες γειτονιές πάλι είναι παγερές. Ολόκληροι δρόμοι σου φαίνονται κρύοι κι έρημοι ακόμα και το καλοκαίρι. Εκεί μαθαίνεις να κάνεις τη δουλειά σου στα γρήγορα. Μπαίνεις, αφήνεις την πίτσα και ξαναβγαίνεις όσο πιο γρήγορα μπορείς, ξέροντας ότι η πόρτα θα κλείσει πίσω σου αμέσως κι ίσα που προλαβαίνεις να μη σου πιάσει το πανωφόρι. Θα σκεφτεί κανείς πως ένα αγόρι που παραδίδει πίτσες συναντά καθημερινά ένα σωρό ωραίες γυναίκες. Για να είμαι ειλικρινής, μερικές απ' τις πίτσες μου έχουν πολύ καλή κατάληξη. Υπάρχουν βέβαια και μέρες που περνάνε άδειες χωρίς κανένα ενδιαφέρον.
Όταν όμως εκείνο το βράδυ, αργά, μας πήραν τηλέφωνο απ' το κολωνάκι κατάλαβα πως είχα κάνει την τύχη μου για κείνη τη μέρα. Ανέβηκα στο παπάκι μου και άνοιξα τέρμα το γκάζι. Καθώς ανέβαινα την Σκουφά, ένιωθα κιόλας να επηρεάζομαι από την ατμόσφαιρα της περιοχής. Έφτασα σε απίστευτα μικρό χρόνο. Σταμάτησα κάτω απ' τη μεγάλη επιβλητική πολυκατοικία και κατέβηκα απ' το μηχανάκι μου, κρατώντας προσεχτικά την πίτσα. Απ' τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας ακουγόταν μουσική και κάπου-κάπου μια βραχνή γυναικεία φωνή. Κοίταξα το χαρτάκι με το όνομα και χτύπησα το κουδούνι. Περίμενα λίγο και η πόρτα άνοιξε, χωρίς να ρωτήσει κανείς τίποτα στο θυροτηλέφωνο. Η παχιά μοκέτα του διαδρόμου κατάπιε τα βηματά μου κι η πόρτα του ανσανσέρ άνοιξε αθόρυβα μόλις πάτησα το κουμπί.
Το διαμέρισμα βρισκόταν ακριβώς απέναντι απ' το ασανσέρ. Iσορροπώντας την πίτσα στο ένα μου χέρι χτύπησα το κουδούνι κι η πόρτα άνοιξε σχεδόν αμέσως. Στο άνοιγμα της εμφανίστηκε μια καταπληκτική γυναικεία φιγούρα, που θα ονειρευόταν κάθε άντρας. Πάνω της είχε ριγμένη μια ρόμπα, δεμένη στη μέση μ' ένα κορδόνι. Τράβηξε πίσω τα κατάμαυρα μαλλιά της και με κοίταξε. Πήρα το επαγγελματικό μου ύφος. «Παραγγείλατε μια πίτσα;» ρώτησα. Αυτό σπάνια αποτυγχάνει, αλλά δεν ήμουν προετοιμασμένος για! τον ενθουσιασμό που θα προκαλούσε η άφιξη μου. Έβγαλε μια κραυγή ενθουσιασμού και παρά λίγο να με φιλήσει. «Ω, ναι,» είπε κουνώντας καταφατικά το κεφάλι της, «εγώ παρήγγειλα πίτσα». Συνήθως, περιμένω κάποια φιλική συμπεριφορά, αλλά αυτό ξεπερνούσε τα γνωστά όρια. «Με λένε Φρανσουάζ,» μου είπε και τότε μόνο πρόσεξα την περίεργη προφορά της. θεέ μου σκέφτηκα, είναι Γαλλίδα.
Η τύχη μου χαμογελούσε. «Με καπνιστό και πιπεριές,» συμπλήρωσε, «ουί;» Κούνησα το κεφάλι μου γιατί η ομορφιά της μου ' χε κόψει την ανάσα. «Εσύ παραδίδεις συνήθως;» ρώτησε. «Πάντα,» είπα ξαναβρίσκοντας τη φωνή μου. «Πάντα!» Έτσι... πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα πριν η προκλητική Φρανσουάζ με οδηγήσει στο λίβινγκ ρουμ. Οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν όταν η Φρανσουάζ έβαλε την πίτσα στο θάλαμο της ηλεκτρικής κουζίνας λέγοντας: «θα τη φυλάξω για αργότερα». Με μια περίεργη χορευτική φιγούρα που θύμιζε ταγκό με έσπρωξε προς τα μέσα, παίρνοντας με σχεδόν αγκαλιά. Βρέθηκα στα χέρια της πριν ακόμα η πόρτα κλείσει καλά-καλά πίσω μου. «Κάτι για τον κόπο σου,» μουρμούρισε τραβώντας με μέσα σα να χορεύαμε. Όλη η προετοιμασία κράτησε μερικά μόνο δευτερόλεπτα ακόμη, καθώς το μπλουζάκι που φορούσα βρέθηκε σε μια γωνιά του δωματίου, ενώ η ρόμπα της Φρανσουάζ έπεσε, αποκαλύπτοντας ένα κορμί θεάς.
Όνειρο
- Λεπτομέρειες
- Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2008
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Administrator
- Εμφανίσεις: 5640
Είμαι ένας διαζευγμένος άνδρας. Με λένε Νίκο. Πήρα διαζύγιο πριν δυο μήνες. Ήμουν παντρεμένος για δυο χρόνια. Αγαπούσα τη γυναίκα μου, αλλά σιγά – σιγά η αγάπη μας έσβηνε. Ακόμα και τώρα, δεν ξέρω ποιανού είναι το φταίξιμο.
Μπορεί να είναι δικό μου, μπορεί να είναι δικό της.Ήμουν πολύ συναισθηματικά σοκαρισμένος, όταν βγήκε το διαζύγιό μας. Ήμουν τόσο σοκαρισμένος και αναστατωμένος, που χρειαζόμουν βοήθεια. Ήθελα να πω σε κάποιον ποιες ήταν οι σκέψεις μου. Γι’ αυτό σκέφτηκα να πάω σε ψυχολόγο. «Είναι καλή ιδέα», είπα στον εαυτό μου. Οι ψυχολόγοι είναι εκεί για να σε βοηθήσουν αν έχεις προβλήματα. Είναι εκεί για να ακούσουν το πιο χαζό όνειρο, συναίσθημα ή την πιο χαζή σου σκέψη. Δεν θα αρνηθούν, επίσης, θέλουν και τα λεφτά μας!
Η πρώτη μέρα ήταν... εντάξει. Συστηθήκαμε μεταξύ μας. Η ψυχολόγος ήταν γυναίκα. Την έλεγαν Τζένη, Τζένη Λ... Άρχισε να μου μιλά για το τι θα κάναμε, πώς θα με βοηθούσε. Την άκουγα με πολύ προσοχή, επειδή αυτές οι επισκέψεις ήταν πολύ σημαντικές για μένα. Όταν τελειώσαμε, έφυγα και πήρα τον δρόμο πίσω για το μικρό δωμάτιο στο φτηνό ξενοδοχείο όπου έμενα, σκεπτόμενος αυτήν. Αυτή η γυναίκα θα με βοηθούσε πραγματικά; Το ήλπιζα.
Μετά από έναν μήνα ή τέσσερις εβδομάδες από επισκέψεις, ήρθαμε πιο κοντά. Αισθανόμουν άνετα, δεν είχα φόβους να πω το οτιδήποτε και δεν ήμουν καθόλου ντροπαλός μπροστά στην Τζένη. Είχαμε μια πολύ καλή φιλία. Αλλά, μετά από κάποιες επισκέψεις, άρχισα να την βλέπω διαφορετικά. Ερωτικά, σεξουαλικά. Το ξέρω πως αυτό δεν ήταν σωστό αλλά δεν μπορούσα να σταματήσω. Ήταν τόσο όμορφη, και ακόμα ήταν η μόνη που είχα επαφή, εκείνον τον καιρό δεν μιλούσα με κανέναν άλλο.
Το άσχημο είναι ότι δεν ανταποκρινόταν. Εννοώ, εντάξει, δεν της το είχα πει ή δεν της το είχα δείξει, αλλά έχει σπουδάσει τον ανθρώπινο χαρακτήρα, την ανθρώπινη ψυχολογία και συμπεριφορά. Θα μπορούσε να το καταλάβει από μόνη της, αλλά... τίποτα. Έτσι λοιπόν, μια μέρα όταν ήμουν εκεί στο γραφείο της, μου είπε:
- Καλημέρα, Νίκο. Πώς είσαι σήμερα;
- Όχι και πολύ καλά, απάντησα.
- Γιατί, τι έγινε; Με ρώτησε.
- Είδα ένα όνειρο χθες το βράδυ. Της είπα.
- Και είναι άσχημο να βλέπεις όνειρα;
- Όχι όχι, αλλά ήταν κάπως... παράξενο.
- Τι είδους όνειρο ήταν δηλαδή;
- Λοιπόν... δεν νομίζω ότι πρέπει να το πω.
- Γιατί όχι;
- Γιατί... αισθάνομαι λίγο... ντροπαλός.
- Α, έλα τώρα! Μοιραζόμαστε τα πάντα. Δεν μπορεί να είναι τόσο δύσκολο να μου πεις γι’ αυτό το όνειρο.
- Δεν είμαι σίγουρος.
- Η ώρα περνά Νίκο...
- Εντάξει, άκου: Ήμουν λέει, σε ένα νοσοκομείο, επάνω σε ένα κρεβάτι, προφανώς για να με εξετάσουν. Φορούσα μόνο μια ρόμπα, ήμουν γυμνός από μέσα. Τότε, μια γιατρός μπαίνει μέσα στο δωμάτιο. Μου είπε: «Βγάλε τη ρόμπα σου». Δίστασα λίγο στην αρχή, αλλά στο τέλος την έβγαλα και έμεινα γυμνός. Ύστερα, πήρε το στηθοσκόπιο και το ακούμπησε στο στήθος μου, αλλά όχι μόνο εκεί. Αφού άκουσε για λίγο τους χτύπους της καρδιάς μου, έβαλε το στηθοσκόπιο στην πλάτη μου, μετά στην κοιλιά μου και μετά στο δεξί μου πόδι. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί είχε βάλει το στηθοσκόπιο εκεί αλλά τέλος πάντων.
Η ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΜΕΝΗ ΣΥΝΑΔΕΡΦΟΣ
- Λεπτομέρειες
- Κυριακή, 18 Απριλίου 2004
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By ανώνυμος
- Εμφανίσεις: 5640
Κάποια στιγμή διαπίστωσα ένα γυνακείο βλέμμα να έχει καρφωθεί πάνω μου,ήταν μια σαραντάρα περίπου, μούνα με ενα εξώπλατο φόρεμα που το σκίσιμό του άφηνε ακάλυπτο όλο το μπούτι, το έκφυλο βλέμμα της με είχε κυριολεκτικά αναστατώσει,(ευτυχώς που η συνοδός μου καπόυ είχε βαρεθεί και συνέχεια με ρώταγε πότε θα φύγουμε και δεν είχε δώσει σημασία στις ματιές που ανταλλάσαμε)Κάπου 3 τα ξημερώματα ο κόσμος άρχισε σιγά -σιγά να αποχωρεί,με πλησίασε ένας μικρόσωμος τύπος γύρω στο 1.60 που είχα μιλήσει για λίγο μαζί του κατά την διάρκεια της δεξίωσης, μας χαιρέτησε και με μεγάλη μου έκπληξη είδα ότι πλησίασε την 40άρα μούνα για να φύγουνε μαζί , (εννοιωσα έκπληξη γιατί αυτός με 1.60 ύψος και βάρος περίπου 55 κιλά πως κατάφερνε να επιβιώνει δίπλα σε μια τέτοια μουνάρα που ήτανε 1.70,με δυνατή κολλάρα και τέλειο βυζί.
Φέυγοντας μου είπε "Ξέχασα να σας συστήσω την αρραβωνιαστικιά μου Γιωργία Μ......."Μετά τα σχετικά η Γιωργία που δεν μου ήταν τελικά τελείως άγνωστη μας είπε ότι είχε έρθει προ 6αμήνου στην Αθηνα σαν στέλεχος υποκαταστήματος της Θεσσαλονίκης και θα έμενε μόνιμα εδώ γιατί σε λίγες ημέρες θα παντερυόταν τον μικρόσωμο αυτό τύπο, τον 44χρονο Βαγγέλη Κ......όπως τον έλεγαν,ο οποίος μάλιστα ήταν τέρας μόρφωσης έχοντας κάνει στην πληροφορική 2 master και 1 διδακτορικό.
Σαββάτο βράδυ Θεσσαλονίκη
- Λεπτομέρειες
- Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2004
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Ανώνυμος
- Εμφανίσεις: 5643
Σκέφτηκα λοιπόν να περιποιηθώ λίγο τον εαυτό μου έτσι ώστε όταν έρθει ο κωστας να είμαι έτοιμη για οτιδήποτε είχε κατά νου!
Γύρω στις 12 το μεσημέρι ξεκίνησα το ξύρισμα το αφρόλουτρο και τα σχετικά.
Γύρω στις 2 ήμουν έτοιμη φρεσκοξυρισμένη παντού και με μυρωδιά αφρόλουτρου που αναστατώνει και νεκρό..
Ξάπλωσα λίγο και τον περίμενα! Γύρω στις 4 γύρισε κουρασμένος και το μόνο που ήθελε μου πε ήταν να κάνει ένα μπάνιο και να ξαπλώσει λίγο!
Μπήκε για μπάνιο λοιπόν και εγώ άρχισα να ψάχνω να φορέσω κάτι για να πάω για καφέ με τη φίλη μου τη Δήμητρα μιας και το μωρό θα κοιμόταν! Ο καιρός λιγάκι χαζός ούτε κρύο ούτε ζέστη χωρίς να ξέρω τι να φορέσω...κάτι χοντρό σκάω, κάτι λεπτό κρυώνω! Η απόφαση τελικά ένα τζιν και ένα μπλουζάκι με ανοιχτό το μπούστο!
Μέχρι να βγει από το μπάνιο ο κωστας εγώ είχα ετοιμαστεί και μιλούσα στο τηλέφωνο με τη Δήμητρα να κανονίσουμε που θα βρεθούμε!
Κλείνω το τηλέφωνο και βλέπω τον Κώστα να βγαίνει μέσα στα νερά με την πετσέτα στη μέση!
-μωρό φεύγω πάω για καφέ με τη Δήμητρα εσύ πέσε κοιμήσου
-μην αργήσεις πολύ, λίγο να χαλαρώσω θέλω όχι να κοιμηθώ ως το βράδυ
-οκ κατά τις 7 θα είμαι πίσω
Ξεκίνησα να πάω για καφέ....με τη Δήμητρα είχα καιρό να βρεθώ και με τη συζήτηση άργησα να γυρίσω σπίτι...πήγα κατά τις 8 παρά, ο κωστας ακόμη κοιμόταν η πετσέτα είχε μπλεχτεί ανάμεσα στα πόδια του μαζί με την κουβέρτα και διέκρινα το κωλαρακι του!
Δε θέλω και πολύ η αλήθεια να ανάψω! Δε προφταίνω να πάω κοντά του, χτυπάει το κινητό του! Ξυπνάει και το σηκώνει! Ήταν ο φίλος του ο Δημήτρης να κανονίσουν να πάμε για κανένα ποτό...
-οκ ρε μαλάκα τα λέμε ποιο αργά να συνεννοηθώ και με τη Χριστίνα και θα σε ξανά πάρω
-Χριστίνα λέμε με το Δημήτρη και την Αλέκα να πάμε απόψε στο Ροδον
-μμμ πάμε οκ κανένα πρόβλημα
-άντε ετοιμάσου να πάμε από τα παιδιά να κάτσουμε λίγο να τους δούμε κιόλας
(ο Δημήτρης με την Αλέκα μένουν στην Καλαμαριά)
Full service ξενοδοχείο
- Λεπτομέρειες
- Δευτέρα, 03 Ιανουαρίου 2005
- Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012
- By Ντίνα
- Εμφανίσεις: 5646
Τα καλοκαίρια φυσικά, πηγαίνω πάντα στο νησί και τους βοηθάω όσο μπορώ, αν και ξεκλέβω μερικές μέρες για τις προσωπικές μου διακοπές με φιλικές παρέες σε άλλα νησιά. Όταν είμαι στην πανσιόν τον περισσότερο καιρό τον περνάω στη ρεσεψιόν, αφού μιλάω άπταιστα τρεις γλώσσες, ή στο γραφείο όπου ασχολούμαι κυρίως με τα λογιστικά και τις παραγγελίες. Βλέπετε οι δικοί μου χαίρονται για τις ικανότητες μου και μου αφήνουν το ελεύθερο να πάρω διάφορες πρωτοβουλίες που θα βελτιώσουν την γενικότερη εικόνα της οικογενειακής αυτής επιχείρησης. Έτσι βάζω σε εφαρμογή και ό,τι γνώσεις έχω αποκτήσει ίσαμε τώρα από τις οικονομικές σπουδές που παρακολουθώ στην Ιταλία.
Μόνο φέτος το καλοκαίρι παρέκκλινα κάπως από τα συνήθη καθήκοντα μου και αυτό μόνο για δυο βδομάδες. Μία από τις γυναίκες που εκτελούσε χρέη καμαριέρας πήρε άδεια επειδή ο άντρας της έπρεπε οπωσδήποτε να κάνει μια εγχείρηση στη Θεσσαλονίκη. Ήμασταν στο μέσο της σεζόν και να βρεθεί αντικαταστάτρια ήταν κάτι περισσότερο από αδύνατο. Έτσι μοιράστηκαν οι δουλειές αναγκαστικά. Η δεύτερη καμαριέρα ανέλαβε την καθαριότητα, σφουγγάρισμα και μάζεμα σκουπιδιών δηλαδή, σε όλα τα δωμάτια. Εγώ με τη μητέρα μου αναλάβαμε το άλλαγμα των σεντονιών στα κρεβάτια, των πετσετών στα μπάνια και το χαρτί υγείας στις τουαλέτες. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίαζε η ιδέα, εγώ που είχα καλομάθει τόσα χρόνια να τα έχω όλα έτοιμα και να ασκώ μόνο διοικητικά καθήκοντα, όμως ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει. Μετά από δυο τρεις μέρες δεν με πείραζε καθόλου και αν δεν ακουγόταν παρατραβηγμένο θα έλεγα πως το απολάμβανα κιόλας.
Εκείνη την περίοδο ήρθε στο νησί ένα ζευγάρι Ιταλών που θα έμενε σε εμάς. Ο άντρας ήταν ψηλός τριαντάρης, με λεπτό σώμα, όμορφα ευγενικά χαρακτηριστικά, κοντά κουρεμένα τα μελαχρινά του μαλλιά και φωτεινά μαύρα μάτια. Το πρότυπο του Λατίνου εραστή, με δυο λόγια. Η γυναίκα από την άλλη ήταν μια εκρηκτική ξανθιά, είκοσι πέντε χρονών περίπου, με απίθανο κορμί, μακριά λεπτά πόδια, μικρό στητό στήθος, μέση δαχτυλίδι και πεταχτό στρογγυλό κωλαράκι. Το πρόσωπο της είναι πέρα από κάθε περιγραφή: Μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια, αισθησιακά κόκκινα χείλη και ένα υπέροχο λαμπερό χαμόγελο. Ήταν ομολογουμένως ένα από τα πιο ταιριαστά ζευγάρια που έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου και δεν χόρταινα να τους κοιτάω. Επιπλέον ήταν πολύ ευγενικοί και οι δυο τους, εγκάρδιοι και πρόσχαροι με όλους. Και από την στιγμή που έμαθαν ότι σπούδαζα στη χώρα τους όποτε με έβλεπαν μου χαμογελούσαν φιλικά και συχνά με προσκαλούσαν 'να βγω μαζί τους. Το ήθελα και μάλιστα πολύ, ωστόσο δεν έτυχε να κάτσει η φάση τουλάχιστον την πρώτη βδομάδα της παραμονής τους στην πανσιόν μας. Ήταν να μείνουν άλλες πέντε μέρες, αλλά τελικά παρέτειναν τις διακοπές τους προς μεγάλη μου χαρά και να πως έγινε:










